Włodzimierz Rybka – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 3 października 1922 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 6 sierpnia 1944 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Rybka_bracia_Powazki.jpg/200px-Rybka_bracia_Powazki.jpg)
Włodzimierz Rybka ps. „Raf” (ur. 3 października 1922 w Warszawie[1], zm. 6 sierpnia 1944 tamże) – podporucznik, uczestnik powstania warszawskiego jako żołnierz III plutonu „Felek” 2. kompanii „Rudy” batalionu „Zośka” Armii Krajowej.
Syn Alojzego. Podczas okupacji niemieckiej działał w polskim podziemiu zbrojnym.
Poległ najprawdopodobniej 6 sierpnia 1944[2] w walkach powstańczych na Woli. Miał 21 lat. Pochowany wraz z bratem Bogdanem (zm. 18 kwietnia 1944) w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu „Zośka” na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie (kwatera A20-6-12)[3].
Odznaczony Krzyżem Walecznych.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 6. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 2004. ISBN 83-11-09586-8
- ↑ Niektóre źródła jako datę jego śmierci podają 4 sierpnia 1944
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze