WP-8z – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Wyrzutnia rakietowa WP-8z w Centrum Tradycji Polskich Wojsk Pancernych w Żaganiu | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Rodzaj | wieloprowadnicowa wyrzutnia niekierowanych pocisków rakietowych |
Historia | |
Prototypy | |
Produkcja seryjna | |
Dane taktyczno-techniczne | |
Kaliber | 140 mm |
Długość lufy | 1110 mm |
Donośność | 9 800 m |
Prędkość pocz. pocisku | 400 m/s (1440 km/h) |
Długość | 3,52 m (w położeniu marszowym) |
Szerokość | 1,615 m |
Wysokość | 1,38 m |
Masa | 750 kg (własna) |
Kąt ostrzału | 12º– 50º (w pionie) |
Obsługa | 4 |
Czas przejścia w położenie bojowe | 2,5 min |
Prędkość marszowa | 60 km/h (po szosie) |
Wyrzutnia rakietowa WP-8z – polska wyrzutnia rakietowa dla wojsk powietrznodesantowych.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Wyrzutnia rakietowa oznaczona jako WP-8z została skonstruowana w latach 1959–1960 przez zespół konstruktorów (mjr mgr inż. Bronisław Habaj, mjr mgr inż. Marian Orbidan, por. inż. Mieczysław Olszak, por. inż. Ignacy Witczak)[1] Centralnego Naukowo-Badawczego Poligonu Artyleryjskiego w Zielonce koło Warszawy jako broń dla wojsk powietrznodesantowych.
Wyrzutnia ta z uwagi na swój mały ciężar i zwrotność mogła być holowana przez osobowe samochody terenowe, transportowana przez samoloty lub śmigłowce i zrzucana na spadochronie. Cechowała się dużą siła ognia i w warunkach bojowych mogła zastąpić kilka dział artyleryjskich.
Produkowana była w Polsce w latach 1964-1965.
Stosowana do lat 90. XX wieku w polskich oddziałach powietrznodesantowych jako środek wsparcia pododdziałów spadochroniarzy.
Opis techniczny
[edytuj | edytuj kod]Wyrzutnia rakietowa WP-8z składa się z dwukołowego podwozia i ośmiu rur-prowadnic pocisków rakietowych w dwóch rzędach (po cztery w każdym).
Pociski rakietowe niekierowane – stabilizowane obrotowo. Głowica z materiałem niszczącym o dużej sile niszczącej, a dodatkowo części napędowe silnika miały działanie zapalające.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mariusz Cielma: Wyrzutnia pocisków rakietowych WP-8z.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Ilustrowana encyklopedia współczesnej broni palnej: (od połowy XIX wieku). Warszawa: Lampart, 1997. ISBN 83-86776-35-8.
- Zbigniew Gwóźdź. Wyrzutnie rakietowe, wsparcie dla desantu. „Komandos : militarny magazyn specjalny”. 11/1998, listopad 1998. Kraków: Wydawnictwo Jagiellonia. ISSN 0867-8669.