Wacław Maciuszonek – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Wacław Maciuszonek (2024) | |
Data i miejsce urodzenia | 9 czerwca 1958 |
---|---|
Przewodniczący sejmiku lubuskiego | |
Okres | od 2021 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() |
Wacław Jan Maciuszonek (ur. 9 czerwca 1958 w Lwówku[1][2]) – polski samorządowiec, menedżer i inżynier, od 2010 do 2014 burmistrz Żar, w latach 2021–2024 przewodniczący sejmiku lubuskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Z wykształcenia inżynier mechanik. Przez 9 lat pracował w zakładach produkujących płyty pilśniowe w Krośnie Odrzańskim, przechodząc kolejne szczeble awansu zawodowego. W 1991 wygrał konkurs na dyrektora generalnego Zakładów Płyt Wiórowych w Żarach (od 1995 pod nazwą Kronopol), zajmował to stanowisko przez 14 lat. Później prowadził prywatną działalność gospodarczą wraz z żoną[3]. Został przewodniczącym rady programowej Organizacji Pracodawców Ziemi Lubuskiej, prezesem Łużyckiej Izby Gospodarczej oraz kanclerzem lubuskiego Business Centre Club. Kierował także Zielonogórskim Klubem Sportowym[4][5].
Od 1990 przez niepełną kadencję był radnym, a także wiceprzewodniczącym rady i członkiem zarządu miasta Krosno Odrzańskie[2][5]. Później związał się z Platformą Obywatelską, m.in. kandydował z jej listy do Sejmu w 2015[6]. W 2010 w drugiej turze wygrał wybory na burmistrza Żar z poparciem 51% głosujących[7] (uzyskał też w tym samym roku mandat w sejmiku lubuskim[8], którego nie objął). W 2014 zajął trzecie miejsce w pierwszej turze i nie uzyskał reelekcji w wyborach na burmistrza[9], wybrano go natomiast do sejmiku[10]. W 2018 uzyskał ponownie mandat radnego województwa, kandydując z listy Bezpartyjnych Samorządowców[11]. W sejmiku VI kadencji został sekretarzem klubu BS. 17 maja 2021 wybrano go na przewodniczącego sejmiku po odwołaniu Wiolety Haręźlak[12], funkcję tę pełnił do końca kadencji w 2024. W lipcu 2023 opuścił klub radnych BS[13], a w listopadzie tego samego roku przystąpił do klubu PO[14].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- 2001: Srebrny Krzyż Zasługi[15]
- 2011: Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego[16]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Oświadczenie majątkowe na stronie urzędu wojewódzkiego. [dostęp 2021-05-21].
- ↑ a b Piotr Bakselerowicz: Sejmik lubuski ma nowego przewodniczącego. Kim jest Wacław Maciuszonek. wyborcza.pl, 17 maja 2021. [dostęp 2021-05-20].
- ↑ Skazany i niewinny. Koniec głośnego procesu. moja24.pl, 15 sierpnia 2017. [dostęp 2021-05-20].
- ↑ Wacław Maciuszonek – Wybory 2015 do Sejmu (Zielona Góra, Gorzów Wielkopolski, Nowa Sól, Żary). wnp.pl. [dostęp 2021-05-20].
- ↑ a b Grażyna Rozwadowska-Bar. Jestem człowiekiem czynu – mówi Wacław Maciuszonek. „Biznes Lubuski”. Nr 1, s. 27, styczeń-luty 2011. [dostęp 2021-05-25].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2021-05-20].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2021-05-20].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2021-05-20].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2021-05-20].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2021-05-20].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2021-05-20].
- ↑ Maciej Dobrowolski: Wioleta Haręźlak odwołana z funkcji przewodniczącej sejmiku województwa lubuskiego. Kto ją zastąpił?. gazetalubuska.pl, 17 maja 2021. [dostęp 2021-05-19].
- ↑ Robert Bagiński: Gorący fotel przewodniczącego lubuskiego sejmiku Wacława Maciuszonka. gazetalubuska.pl, 11 lipca 2023. [dostęp 2023-11-27].
- ↑ Małgorzata Tramś-Zielińska: Przewodniczący Sejmiku w Klubie Radnych Platformy Obywatelskiej. lubuskie.pl, 27 listopada 2023. [dostęp 2023-11-27].
- ↑ M.P. z 2001 r. nr 39, poz. 652
- ↑ Wykaz osób i podmiotów, którym nadano Odznakę Honorową. lubuskie.pl. [dostęp 2022-12-28].