Wileńskie Towarzystwo Wioślarskie – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Pełna nazwa | Wileńskie Towarzystwo Wioślarskie |
---|---|
Data założenia | 1907 |
Data rozwiązania | 1939 |
Państwo | |
Adres | Wilno, ul. Piwna 13[1] |
Sekcje | |
wioślarstwo |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/89/Wile%C5%84skie_Towarzystwo_Wio%C5%9Blarskie_-_pierwsza_przysta%C5%84.png/240px-Wile%C5%84skie_Towarzystwo_Wio%C5%9Blarskie_-_pierwsza_przysta%C5%84.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Wile%C5%84skie_Towarzystwo_Wio%C5%9Blarskie_-_Otwarcie_sezonu_1937.png/240px-Wile%C5%84skie_Towarzystwo_Wio%C5%9Blarskie_-_Otwarcie_sezonu_1937.png)
Wileńskie Towarzystwo Wioślarskie (nazwa skrócona: WTW Wilno) – klub wioślarski, a następnie wielosekcyjny, założony w 1907 roku w Wilnie. Rozwiązany wraz z wybuchem II wojny światowej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Działalność pod zaborami
[edytuj | edytuj kod]Inicjatorami powstania pierwszego klubem wioślarskiego w Wilnie byli Polacy, członkowie lokalnego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W roku 1907 zorganizowali wycieczkę wioślarską Wilią do Kowna. Zaraz potem utworzyli w Wilnie Koło Miłośników Wioślarstwa. Koło to liczyło z początku 8, a następnie 24 członków, a pierwszym jego działaniem było wybudowanie własnej, sześciowiosłowej łodzi półwyścigowej. W związku z odmową zarejestrowania organizacji przez carskie władze, wioślarze przystąpili do legalnie działającego w Wilnie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” – jako posiadająca szeroką autonomię Sekcja Wioślarska TG „Sokół”. Pierwszym Prezesem sekcji został przedsiębiorca Feliks Zawadzki[2].
Swoją przystań Sekcja Wioślarska wybudowała nad Wilią przy ujściu rzeki Wilejki. Uroczyste otwarcie przystani odbyło się w dniu 24 czerwca 1912 roku. Liczba członków wzrosła do 74 w roku 1913. Dzięki hojności polskiej społeczności Wilna, klub posiadał w tym okresie 13 łodzi – w tym łodzie wyczynowe[2].
I wojna światowa
[edytuj | edytuj kod]Wybuch I wojny światowej spowolnił działalność wioślarską w Wilnie. Młodzi zawodnicy zostali powołani do rosyjskiej armii. W chwili zajęcia Wilna przez armię niemiecką, powstała obawa, iż niemieckie władze skonfiskują majątek Sekcji Wioślarskiej (jak robiły w innych zajmowanych w czasie I wojny światowej miastach). Aby tego uniknąć – władze Sekcji zawiesiły formalnie działalność. Sprzęt został zdemontowany i ukryty, dzięki czemu przetrwał wojnę[2][3].
Okres dwudziestolecia międzywojennego
[edytuj | edytuj kod]Po zakończeniu I wojny światowej, Wilno ostatecznie zostało odzyskane przez Polskę – po walkach na przełomie 1918/1919 oraz po wojnie polsko-bolszewickiej. Reaktywacja klubu wioślarskiego nastąpiła pomiędzy walkami, bo w marcu 1920 roku. Jednomyślną uchwałą Walnego Zebrania Sekcji Wioślarskiej TG „Sokół”, sekcję zlikwidowano, a majątek przekazano równocześnie tworzonemu "Wileńskiemu Towarzystwu Wioślarskiemu". Członkowie Sekcji stali się członkami WTW[2].
Pierwsze lata po odzyskaniu niepodległości były okresem największego rozwoju WTW Wilno. Pomiędzy 1920 a 1922 liczba członków wzrosła z 42 do 300. Towarzystwo udzieliło w tym czasie pomocy w tworzeniu innych klubów wioślarskich Wilna: AZS Wilno[4], WKS „Pogoń” Wilno[5], KS 3 Pułku Saperów Wileńskich[6]. Równocześnie WTW zainicjowało powstanie Wileńskiego Związku Towarzystw Wioślarskich, który organizował regaty wioślarskie o mistrzostwo Wilna, a następnie międzynarodowe regaty na Jeziorze Trockim. Rozrost WTW spowodował konieczność wybudowania nowej, większej przystani. Wybudowano ją od 1930 do połowy lat trzydziestych[2].
Członkami Wileńskiego Towarzystwa Wioślarskiego były również kobiety, które uczestniczyły w rywalizacji międzyklubowej. W klubie oprócz treningów sportowych, odbywała się też turystyka wioślarska – jednodniowa jak i na długich dystansach[2]. Kres działalności WTW Wilno położyła druga wojna światowa[3].
Nazwy
[edytuj | edytuj kod]- Koło Miłośników Wioślarstwa (1907-1909)
- Sekcja Wioślarska TG „Sokół” w Wilnie(1909-1915)
- Wileńskie Towarzystwo Wioślarskie (1920-1939)[2].
Prezesi
[edytuj | edytuj kod]- Feliks Zawadzki (1907-1915)
- Kazimierz Dmochowski (1920-1926)
- Stanisław Wańkowicz
- Aleksander Brochocki
- Maksymilian Zalisz
- Ludwik Szwykowski[2].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Pierwszy Prezes, F. Zawadzki
- Przystań WTW w 1914
- Członkowie podczas regat na Jez. Trockim 1932
- Nowa przystań oświetlona na Wianki
- Zarząd w 1935
Wyniki sportowe
[edytuj | edytuj kod]W sportowej rywalizacji wioślarskiej WTW Wilno uczestniczyło głównie w zawodach w rodzinnym mieście i na pobliskim Jeziorze Trockim. Zawodnicy klubu nie odnosili żadnych znaczących sukcesów na arenie krajowej, ani międzynarodowej[3].
W latach dwudziestolecia międzywojennego, Wileńskie Towarzystwo Wioślarskie odnotowywało następujące wyniki w rywalizacji sportowej PZTW (miejsca w klasyfikacji klubowej według tabel punktacyjnych PZTW za poszczególne lata):
- w 1927 - 14 miejsce na 15 klubów[7],
- w 1928 nie klasyfikowane[8],
- w 1929 - 14 miejsce na 19 klubów[9],
- w 1930 - 11 miejsce na 22 kluby[10],
- w 1931 - 18 miejsce na 27 klubów[11],
- w 1932 - 20 miejsce na 27 klubów[12],
- w 1933 - 41 miejsce na 42 kluby[13],
- w 1934 nie klasyfikowane[14],
- w 1935 - 36 miejsce na 46 klubów[15],
- w 1936 sklasyfikowano jedynie kobiety – na 5 miejscu na 12 w rywalizacji kobiet[16][17],
- w 1937 sklasyfikowano jedynie kobiety – na 5 miejscu na 15 w rywalizacji kobiet[18],
- w 1938 - 39 miejsce na 44 kluby[19],
- w 1939 - 25 miejsce na 36 klubów[20].
Nieklasyfikowanie w danym roku mogło wynikać zarówno z braku startów, jak i braku zdobytych punktów.
Inne sekcje
[edytuj | edytuj kod]Przy Wileńskim Towarzystwie Wioślarskim stopniowo tworzone były kolejne sekcje sportowe. Początkowo była to sekcja narciarska i pływacka. W roku 1939 zarejestrowano sekcję żeglarską. Oprócz tego, od roku 1926 w WTW Wilno istniało autonomiczne koło turystyczne[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Wioślarstwo,
- Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”,
- Oznaczenia klubów wioślarskich początku XX wieku
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Kluby należące do PZTW. Sport Wodny, 1933 Nr 1, str. 2. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ a b c d e f g h XXV lat Wileńskiego Towarzystwa Wioślarskiego, praca zbiorowa, Wilno 1935.
- ↑ a b c d Klutura fizyczna na Wileńszczyźnie w latach 1900-1939. Zarys monograficzny dziejów, Henryk Laskiewicz, s. 12-13, 30-31, 82-83, 113. 174-176.
- ↑ Działalność Sekcji Wioślarskiej Akademickiego Związku Sportowego w Wilnie w latach 1923-1939, Ryszard L. Kobendza, Warszawa 1989, s. 2-3
- ↑ Wojskowy Klub Sportowy „Pogoń” Wilno, Sport Wodny, 1930 Nr 3, str. 86. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-05-01]
- ↑ Klub Sportowy 3 Pułku Saperów Wilno, Sport Wodny, 1930 Nr 3, str. 87. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-05-01]
- ↑ Sport Wodny 1928, Nr 5 s. 68 http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/plain-content?id=353158 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa] [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Sport Wodny, 1930 Nr 3 s. 76 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Sport Wodny 1930 Nr 3 s. 76 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Sport Wodny, 1930 Nr 14 s. 276 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Sport Wodny, 1931 Nr 13 s. 200 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Sport Wodny, 1932 Nr 14 s. 270 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Sport Wodny, 1933 Nr 20, s. 395 Pomorska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Sport Wodny, 1934 Nr 22, s. 426 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Sport Wodny, 1935 Nr 18, s. 360 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Tabela Punktacyjna za 1936. Sport Wodny 1936, Nr 19 s. 350. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Sport Wodny, 1936 Nr 18 s. 348 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Tabela Punktacyjna za 1937. Sport Wodny 1937, Nr 22. Pomorska Biblioteka Cyfrowa) [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Tabela Punktacyjna w 1938, Sport Wodny, 1938, nr 20, s. 304, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
- ↑ Tabela Punktacyjna w 1939, Sport Wodny, 1939 nr 15, s. 227, Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp: 2019-04-29]
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- XXV lat Wileńskiego Towarzystwa Wioślarskiego, praca zbiorowa, Wilno 1935, polona.pl [dostęp: 2019-04-29].
- Kultura fizyczna na Wileńszczyźnie w latach 1900-1939. Zarys monograficzny dziejów, Henryk Laskiewicz, ISBN 83-87341-99-1.