Woroniaki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Woroniaki | |
Megaregion | |
---|---|
Prowincja | |
Podprowincja | |
Makroregion | |
Mezoregion | Woroniaki |
Zajmowane jednostki administracyjne |
Woroniaki (ukr. Вороняки) – pasmo wzgórz w północnej części Wyżyny Podolskiej, położone między Gołogórami i Wzgórzami Krzemienieckimi, w znacznej części pokryte lessem.
Z północnych zboczy Woroniaków wypływają Styr i Ikwa, z południowych Seret, z zachodnich Bug, a z wschodnich Horyń.
Na szczycie Woroniaków, naprzeciw stacji kolejowej w miejscowości Kniaże (10 km. od Złoczowa) znajduje się kapliczka-mauzoleum rodziny Strzęboszów, byłych dziedziców dóbr Lackie Wielkie i okolic. Obiekt położony jest wśród lasów. W 1895 r. miejscowość Lackie wraz z pięknym dworem stanowiła Fundację w ręku SS. Opatrzności. Dobra te służyły Fundacji na utrzymanie zakładu poprawczego dla dziewcząt.
W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie złoczowskim województwa tarnopolskiego.
W latach 1939–1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 31 Polaków, w tym we wrześniu 1939 r. 7 lotników polskich, którzy zatrzymali się we wsi[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Henryk Komański , Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939-1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 513, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Woroniaki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII: Warmbrun – Worowo, Warszawa 1893, s. 949 . (1895)