Wyspa Melville’a (Australia) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Wyspa Melville’a (po prawej) i sąsiednia Bathurst | |
Kontynent | |
---|---|
Państwo | |
Terytorium | |
Akwen | |
Archipelag | |
Powierzchnia | 5786 km² |
Populacja • liczba ludności • gęstość |
|
Położenie na mapie Terytorium Północnego ![]() | |
Położenie na mapie Australii ![]() | |
![]() | |
![]() |
Wyspa Melville’a (w języku plemion Tiwi: Yelmalner) – wyspa o powierzchni 5786 km² położona na morzu Timor, u północnych wybrzeży Australii. Odkryta przez Abla Tasmana w 1644 roku, była pierwszym miejscem w pobliżu Australii, w którym próbowali osiąść Brytyjczycy. Wyspa nizinna, z rafami koralowymi i lasami namorzynowymi. Obecnie (od 1978) jest własnością plemion Tiwi.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Lucjan Wolanowski: Księżyc nad Tahiti. Reporter na wyspach mórz południowych („Czytelnik” 1963)