Xianglin Chengyuan – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 987 |
Szkoła | |
Nauczyciel | |
Następca | |
Zakon |
Xianglin Chengyuan (chiń. 香林澄遠, pinyin Xiānglín Chéngyuăn; kor. 향림징원 Hyangrim Chingwŏn, jap. Kyōrin Chōon, wiet. Hương Lâm Trừng Viễn; ur. 908, zm. 987) – chiński mistrz chan szkoły yunmen.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Xianglin pochodził z miasta Mianzhu leżącego w rejonie Hanzhou w prow. Syczuan.
Jako młody chłopiec opuścił dom i wstąpił do zakonu w klasztorze Zhenxiang w Chengdu. W wieku 16 lat złożył mnisie ślubowania.
W jakiś czas potem udał się na wędrówkę po klasztorach w Chinach i w końcu wybrał na swojego nauczyciela mistrza chan Yunmena Wenyana. Praktykował pod jego kierunkiem przez kilka lat. Po osiągnięciu oświecenia i otrzymaniu przekazu Dharmy powrócił do Chengdu. Tam został opatem klasztoru Tianwang.
W 964 r. przeniósł się na górę Chingcheng, gdzie został opatem klasztoru Xianglin. W tym też klasztorze nauczał przez ponad 20 lat, a więc do swojej śmierci.
- Mnich spytał mistrza Dlaczego kiedy ktoś oberwuje kształt, to obserwuje umysł?
- Xianglin powiedział Kiedy to właśnie przychodzi, gdzie to powraca?
- Mnich spytał A co kiedy umysł i otoczenie znikają?
- Xianglin odparł Oczy otwarte, spanie siedząc.
- Kiedy mistrz poczuł, że pora umierać, pożegnał urzędnika Songa Gongdanga mówiąc Udaję się na pielgrzymkę.
- Ale [inny urzędnik] powiedział Ten mnich zwariował. Gdzie on pójdzie na pielgrzymkę, skoro ma 80 lat?
- Jednak Song Gongdang odparł Gdy czcigodny mistrz idzie na pielgrzymkę, idzie lub zostaje nieprzymuszenie.
- Xianglin powiedział swojej kongregacji Przez czterdzieści lat wykułem jeden kawałek.
- Po skończeniu tych słów zmarł.
Jego stupa została wybudowana obok klasztoru.
Występuje w gong’anie 17 z Biyan lu.
Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
- 39/12. Xuefeng Yicun (822–908)
- 40/13. Xuansha Shibei (835–908)
- 41/14. Luohan Guichen (867–928)
- 42/15. Fayan Wenyi (885–958) szkoła fayan
- 40/13. Yunmen Wenyan (862–949) szkoła yunmen
-
- 42/15. Zhimen Guangzuo (zm. 1031)
- 43/16. Jiufeng Qin (bd)
- 43/16. Xuedou Chongxian (980–1052) napisał komentarze wierszem do „Biyan lu”
- 44/17. Chengtian Chuanzong (bd)
- 44/17. Tianyi Yihuai (993–1064)
- 45/18. Fayun Faxiu (1027–1090)
- 45/18. Yuanfeng Qingman (bd)
- 45/18. Yuantong Fashen (bd)
- 45/18. Changlu Yingfu (bd)
- 46/19. Changlu Zongze (bd) autor „Zuochan yi”
- 47/20.
- 48/21.
- 49/22. Lei’an Zhengshou (1146–1208)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andy Ferguson: Zen’s Chinese Heritage. Boston: Wisdom Publications, 2000, s. 291–294. ISBN 0-86171-163-7.