Yang Jiang – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Yang Jiang w 1941 roku | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | |
Dziedzina sztuki | |
Odznaczenia | |
![]() |
Yang Jiang (chiń. upr. 杨绛; chiń. trad. 楊絳; pinyin Yáng Jiàng), właśc. Yang Jikang (chiń. upr. 杨季康; chiń. trad. 楊季康; pinyin Yáng Jìkāng; ur. 17 lipca 1911 w Pekinie, zm. 25 maja 2016 tamże)[1] – chińska pisarka i tłumaczka.
Po ukończeniu studiów na uniwersytecie Dongwu w Suzhou, rozpoczęła naukę na Uniwersytecie Tsinghua i uzyskała tam magisterium z literatury i języków obcych[2]. Poznała tam swojego przyszłego męża, również pisarza – Qian Zhongshu, z którym miała córkę. Wkrótce po ślubie małżonkowie wyjechali do Wielkiej Brytanii i Francji na dalsze studia. Po powrocie wykładała literaturę na Uniwersytecie Tsinghua. Po 1949 rozpoczęła pracę w Chińskiej Akademii Nauk Społecznych, gdzie była zatrudniona do emerytury w 1989 roku. W latach 1969–1972 zesłana na wieś razem z mężem, w celu reedukacji przez pracę[3].
Przed 1949 rokiem napisała kilka komedii, m.in. Chenxin yuyi (Do sytości) i Nong jia cheng zhen (Udane stało się prawdziwe), a także szereg opowiadań. Sławę zyskała w latach 80. XX wieku gdy opublikowała pamiętniki z pobytu na wsi w czasie rewolucji kulturalnej, zatytułowane Gànxiào liù jì (干校六记, Sześć rozdziałów z życia na zesłaniu) i powieść Xǐzǎo (洗澡, Prysznic)[4], o losie intelektualistów, którzy powrócili w latach 50. XX wieku do Chin i spotkali się z prześladowaniami podczas kampanii politycznych tego okresu. W 2003 wydała kolejne pamiętniki, pod tytułem Wǒmen sā (我们仨, Nas troje)[4][3].
Była uznaną tłumaczką dzieł literatury angielskiej, francuskiej i hiszpańskiej[3]. Jako pierwsza przetłumaczyła Don Kichota Cervantesa na język chiński, korzystając bezpośrednio z oryginału zamiast dostępnych wersji angielskiej i francuskiej. Zlecenie na to tłumaczenie było powodem, dla którego podjęła się nauki języka hiszpańskiego. Nauka i praca nad przekładem trwały w sumie 11 lat (ukończyła go w 1977 roku), przerwane jedynie wydarzeniami rewolucji kulturalnej w Chinach w latach 1966–1976. W 1982 roku odwiedziła Hiszpanię, a w 1986 została tam udekorowana Orderem Alfonsa X Mądrego[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 钱钟书夫人杨绛因病去世 享年105岁
- ↑ Tsinghua Alumna and Celebrated Chinese writer Yang Jiang dies at 105. news.tsinghua.edu.cn.. [dostęp 2016-05-28]. (ang.).
- ↑ a b c Yang Jiang. W: Li-hua Ying: Historical Dictionary of Modern Chinese Literature. Plymouth: The Scarecrow Press, Inc., 2010, s. 233-234, seria: Historical Dictionaries of Literature and the Arts, No. 35. ISBN 978-0-8108-7081-9.
- ↑ a b 杨绛与钱锺书(申敏). chinawriter.com.cn, 2011-07-28. [dostęp 2016-05-20]. (chiń.).
- ↑ Hu Zhencai: El Quijote en China. [w:] Observatorio Virtual del AsiaPacífico [on-line]. asiapacifico.utadeo.edu.co. [dostęp 2012-12-12]. (hiszp.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- A family besieged now beloved. China Daily, 2003-11-17. [dostęp 2012-12-12]. (ang.).
- ISNI: 0000000106531484, 0000000368532858
- VIAF: 14778354
- LCCN: n78071438
- GND: 119204681
- NDL: 00317951
- LIBRIS: gdsw4mh01n3z9wj
- BnF: 11929479t
- SUDOC: 027200825
- NLA: 36730865
- NKC: uk2012697329
- NTA: 146889096
- BIBSYS: 8009675
- CALIS: n2004131017
- CiNii: DA03063641
- NUKAT: n2011224341
- J9U: 987007455708305171
- CANTIC: a18745131
- LNB: 000201556
- KRNLK: KAC200203151