Zahir (islam) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Zahir (trl. ẓāhir, zewnętrzny, widoczny, egzoteryczny[1]) – według nauk tradycji bengalskich baulów i sufich to egzoteryczna doktryna Koranu[2]. Jest dostępna wprost dla wszystkich odbiorców. Przynależą do niej reguły prawa islamskiego (szariat). W opozycji do niej jest wiedza ezoteryczna objawienia – batin.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Joanna Wronecka: Przypisy. W: Ibn Arabi: Księga o podróży nocnej do najbardziej szlachetnego miejsca. Joanna Wronecka (tł.). Wyd. 1. Warszawa: PWN, 1990, s. 114, seria: Biblioteka Klasyków Filozofii. ISBN 83-01-09566-0. Cytat: zewnętrzny, widoczny, egzoteryczny.
- ↑ Carol Salomon: 9. Pieśni baulów. W: Praktyki religijne w Indiach. Donald S.Lopez Jr (red.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2001, s. 234. ISBN 83-88238-68-X.