Zapłodnienie podwójne – Wikipedia, wolna encyklopedia
Zapłodnienie podwójne – spotyka się u roślin okrytonasiennych. Polega na wprowadzeniu do woreczka zalążkowego (przez łagiewkę pyłkową) dwóch komórek plemnikowych: jedna z nich łączy się z komórką jajową, tworząc zygotę, która następnie rozwija się w zarodek, druga z komórką centralną woreczka zalążkowego, w rezultacie czego powstaje triploidalne bielmo. Końcowym efektem tego cyklu przemian jest wytworzenie nasion[1].
Zobacz też
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Edmund Malinowski: Anatomia roślin. Warszawa: PWN, 1966.