Zatoka Tazowska – Wikipedia, wolna encyklopedia
Zatoka zaznaczona kolorem czerwonym | |
Państwo | |
---|---|
Okręg autonomiczny | |
Lokalizacja | |
Wymiary | 250 × 25 km |
Cieki wodne uchodzące | |
Położenie na mapie Jamalsko-Nienieckiego Okręgu Autonomicznego ![]() | |
Położenie na mapie Rosji ![]() | |
![]() |
Zatoka Tazowska (ros. Тазовская губа, Tazowskaja guba) – zatoka we wschodniej części Zatoki Obskiej, będąca estuarium rzeki Taz.
Długość 250 km, szerokość 25 km. Zamarznięta od października do czerwca. Do Zatoki Tazowskiej wpada rzeka Taz.
W XVI i początku XVII wieku Zatoka Tazowska była częścią tzw. morskiego mangazejskiego szlaku handlowego prowadzącego od ujścia Północnej Dźwiny przez morza wokół półwyspu Jamał do ujścia Obu, dalej Tazem do Jeniseju. Szlak ten miał również duże znaczenie w kolonizacji środkowej i zachodniej Syberii przez Rosję. Znaczenie zatoki dla gospodarki znacznie zmalało po zamknięciu w 1619 morskiego szlaku mangazejskiego (powodem było uniemożliwienie kupcom zachodnioeuropejskim dotarcie do Syberii) i po likwidacji Mangazei w 1662.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- М. И. Белов, О. В. Овсянников, В. Ф. Старков. Мангазея. Мангазейский морской ход. Гидрометеоиздат, 1980.
- Мангазейский "морской ход" (торговый центр на Енисейском Севере) - Kapustin-Arctica Antarctica philatelia. kapustin.boom.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-25)].