Zatrucie katalizatora – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | Ten artykuł od 2020-07 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
Zatrucie katalizatora – częściowa lub całkowita dezaktywacja katalizatora, spowodowana przez niektóre reagujące z nim związki chemiczne („trucizny”), np. amoniak, fosforowodór, związki arsenu, związki siarki (siarkowodór, siarczki). Zatrucie katalizatora może być odwracalne albo nieodwracalne, przy czym szczególnie wrażliwe na zatrucia są katalizatory metaliczne. Zjawisko zatrucia katalizatora jest na ogół niepożądane, np. ołów z benzyny ołowiowej (etyliny) w postaci tetraetyloołowiu zatruwa i w efekcie niszczy katalizator spalin w samochodzie.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Wykaz literatury uzupełniającej:
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- definicja.info[niewiarygodne źródło?]
- Karolina Jaroszewska , Preparatyka katalizatorów heterogenicznych, [w:] Laboratorium technologii chemicznej na kierunku Inżynierii chemicznej i procesowej [online], Politechnika Wrocławska [dostęp 2018-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-11] .
- Kinetyka reakcji dehydratacji wobec katalizatora heterogenicznego (Al2O3) [online], Uniwersytet Warszawski [dostęp 2018-05-10] .