Zbrodnia w Brzusce – Wikipedia, wolna encyklopedia
Zbrodnia w Brzusce – zbrodnia dokonana 11 kwietnia 1945 na ukraińskiej ludności wsi Brzuska przez oddziały poakowskie (przypuszczalnie ze Zgrupowania Warta) i BCh wraz z okolicznymi polskimi chłopami.
Zamordowały one około 180 mieszkańców Brzuski, z czego prawie połowę stanowiły kobiety i dzieci[1][2]. Zamordowano również siekierami miejscowego greckokatolickiego proboszcza, Ołeksija Biłyka, wraz z rodziną. Osoby ocalałe z pogromu zostały wysiedlone na obszar radzieckiej Ukrainy.
W tym samym dniu zamordowano również wiele osób w sąsiednich wioskach: Sufczyna – 26 osób, i Bachów – od 70 od 100 osób[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Archiwum Państwowe w Przemyślu, SPP 1944–1950, Teczka: Sprawy ogólne bezpieczeństwa Sygn. 64, k. 41. Lista ta została również opublikowana przez ukraiński tygodnik "Nasze Słowo" w dniu 30 kwietnia 2006.
- ↑ M. Jasiak podaje 187 ofiar. M. Jasiak, Działalność OUN-UPA w południowo-wschodnich powiatach dzisiejszej Polski w latach 1944–1946 [w:] Polska-Ukraina: Trudne pytania, t. 7, KARTA, Warszawa 2000
- ↑ Grzegorz Motyka – Tak było w Bieszczadach, s. 254.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Grzegorz Motyka, Tak było w Bieszczadach
- Omelian Płeczeń, 9 lat w bunkrze
- "Закерзоння", tom 4, wspomnienia Iwana Olijara, Warszawa 1998.