Ziemia Księcia Karola – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Północna część wyspy, przylądek Fuglehuken | |
Kontynent | |
---|---|
Państwo | |
Akwen | |
Archipelag | |
Powierzchnia | 615 km² |
Populacja (2008) • liczba ludności |
|
Położenie na mapie Svalbardu ![]() | |
Położenie na mapie Arktyki ![]() | |
![]() |
Ziemia Księcia Karola (norw. Prins Karls Forland) – najdalej na zachód wysunięta wyspa archipelagu Svalbard. Jej powierzchnia wynosi 615 km², z czego lodowce zajmują 96 km². W przeważającej większości górzysta, najwyższym wzniesieniem jest Monacofjellet 1084 m n.p.m. Nie jest zamieszkana. Jest częścią Parku Narodowego Forlandet.
Na wyspę w 1596 roku przybyła wyprawa Willema Barentsa, a od 1625 roku wyspa nosi nazwę na cześć Karola I Stuarta, księcia Walii oraz króla Anglii i Szkocji.