Ziemia pełczycka – Wikipedia, wolna encyklopedia
| |||
Państwa | |||
---|---|---|---|
Stolica |
Ziemia pełczycka – kraina historyczna w zachodniej Polsce leżąca w granicach województwa zachodniopomorskiego. Jej stolicą są Pełczyce. Historycznie część wschodniej Brandenburgii (Nowej Marchii), posiada również silne związki z Pomorzem Zachodnim, do którego pierwotnie należała.
Pierwsze wzmianki o osadnictwie na ziemi pełczyckiej (Terra Bernstein) pochodzą z lat 1230-1240. Od 1279 aż do 1478 region ten zmieniał przynależność państwową by ostatecznie stać się częścią Nowej Marchii[1].
Herb
[edytuj | edytuj kod]Herbem ziemi pełczyckiej był na tarczy dwudzielnej w pas, w polu górnym srebrny poługryf na czerwonym tle, w polu dolnym błękitno-złota szachownica. Po utracie Pełczyc na rzecz Brandenburgii herb ten został przypisany innemu pomorskiemu terytorium, księstwu wołogoskiemu[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Oficjalna strona Miasta Pełczyce: Historia
- ↑ Encyklopedia Szczecina. T. I A-O. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1999, s. 336. ISBN 83-87341-45-2.