Zofia Lendzion-Bieluń – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo działania | |
---|---|
profesor nauk inżynieryjno-technicznych | |
Specjalność: technologia nieorganiczna, technologia chemiczna, kataliza, nanomateriały[1] | |
Alma Mater | |
Doktorat | 4 maja 1998 – technologia chemiczna |
Habilitacja | 10 października 2013 – technologia chemiczna |
Profesura | 14 lutego 2023 |
Zofia Maria Lendzion-Bieluń – polska inżynier, profesor nauk inżynieryjno-technicznych[1][2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1994 ukończyła studia technologii chemicznej na Politechnice Szczecińskiej[1]. Następnie w 1998 obroniła pracę doktorską pt. Preparatyka i badania katalizatorów syntezy NH3 na nośnikach z węgla syntetycznego, której promotorem był prof. Antoni Morawski. W 2013 habilitowała się na podstawie pracy zatytułowanej Katalizatory na bazie żelaza i kobaltu w reakcjach syntezy i rozkładu amoniaku[1][2]. Tytuł profesora nauk inżynieryjno-technicznych w dyscyplinie inżyniera chemiczna uzyskała w 2023[3].
Pracuje w Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w Szczecinie, oraz należy do Rady Dyscypliny Naukowej – Inżynierii Chemicznej ZUT[1][2].
Jest członkiem Komitetu Chemii Analitycznej, Zespołu Analityki Środowiskowej i Przemysłowej PAN[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Prof. dr hab. inż. Zofia Maria Lendzion-Bieluń, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-06-20] .
- ↑ a b c Zofia Maria Lendzion-Bieluń prof. dr hab.. ludzie.nauka.gov.pl. [dostęp 2024-06-20].
- ↑ M.P. z 2023 r. poz. 356