Aziz Gall Manastır Planı - Vikipedi
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/Codex_Sangallensis_1092_recto.jpg/300px-Codex_Sangallensis_1092_recto.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d2/Klosterplan_Mitte.jpg/300px-Klosterplan_Mitte.jpg)
Aziz Gall Manastır Planı Orta Çağ'dan günümüze ulaşan en eski manastır planıdır.[1] Büyük ihtimalle 819 ve 826 yılları arasında Reichenau Manastırı'nda tamamlanmıştır. Manastır kütüphanesinde Codex 1092 adı altında korunmaktadır.
5 ayrı parşömenin düzensiz bir biçimde birleştirildiği bir zemin üzerine çizilen plan, tipik bir karolenj kraliyet kilisesi planı ortaya koymaktadır. Plan üzerinde çizilen yapılar ayrıca küçük notlar ile isimlendirilmiştir. Parşömen kullanımında tipik olduğu üzere, parşömen yeniden kullanılmış ve bu nedenle planın bir kısmı hasar görmüştür.
Planın ortaya koyduğu manastır hiç inşa edilmemiştir, burada daha ziyade ne tür binaların ideal bir manastırı oluşturabileceğini ve binaların birbiriyle olan bağlantılarının nasıl olması gerektiğine işaret eden bir plandan söz etmek mümkündür. Aziz Gall planında görüldüğü üzere, tipik bir Orta Çağ manastırını meydana getiren yapılar, işlevlerine ve seküler dünya ile olan ilişkilerine göre konuşlandırılıp gruplandırılıyorlardı. Kapıcı ve ziyaretçi keşişler için kilisenin kuzey duvarına bitişik odalar bulunmaktaydı.[2]
Kilise planı bugün Köln Katedrali altında bulunan piskoposluk kilisesi planı ile de benzerlik göstermektedir. Bu benzerlikler arasında 2 koro bölgesinin oluşu, iki kilisenin de 3 nefli oluşu ve batı cephesinde bulunan ikinci apsidiyel yapılar örnek verilebilir.[3]
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Dipnotlar
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Kingsley, Karen, “Monastery”, The Encyclopedia of Religion, ed. Mircea Eliade, I-XVI, New York 1987, X, s. 30-35.
- ^ Karen KINGSLEY, Manastır Mîmârisi Üzerine, (çev. Salih Çift) Uludağ Üniversitesi, İlahiyat Fakültesi, Cilt 12, Sayı:2, 2003, s.351-353.
- ^ Georg Hauser, Schichten und Geschichte unter dem Dom: Die Kölner Domgrabung, 2010, s.49.