Muazzez Kurtoğlu - Vikipedi
Muazzez Kurtoğlu | |
---|---|
Doğum | Muazzez Yücesoy Lutas 1922 Amasya, Osmanlı İmparatorluğu |
Ölüm | 19 Ekim 1996 (74 yaşında) İstanbul, Türkiye |
Defin yeri | İçerenköy Mezarlığı, İstanbul |
Milliyet | Türk |
Vatandaşlık | ![]() |
Meslek | Oyuncu |
Etkin yıllar | 1941-1987 |
Evlilik | Ertuğrul İlgin (?) Haluk Kurtoğlu (e. 1951; ö. 1996) |
Çocuk(lar) | Zeynep İlgin Cem Kurtoğlu |
Ebeveyn(ler) | Giriftzen Asım Bey |
Akraba(lar) | Işıl Yücesoy (yeğeni) |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b5/Muazzez_Kurto%C4%9Flu_grave1.jpg/260px-Muazzez_Kurto%C4%9Flu_grave1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/Muazzez_Kurto%C4%9Flu_grave2.jpg/260px-Muazzez_Kurto%C4%9Flu_grave2.jpg)
Ayşe Muazzez Lutas Kurtoğlu (1922, Amasya - 19 Ekim 1996, İstanbul) Türk Tiyatro ve Sinema Sanatçısı.
Hayatı
[değiştir | kaynağı değiştir]Ankara Konservatuvarı Tiyatro Bölümünün ilk mezunlarındandır.[1] Ankara Devlet Tiyatroları'nda görev yapan sanatçı, 1950'li yıllarda birçok oyunda başrol oynamıştır.
1920 yılında Amasya'da doğdu. Babası Giriftzen Asım Bey'di. Ailesinin soyadı Yücesoy'dur. "Muazzes Lutas" adıyla da bilinir.
1936 yılında Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı'na kaydoldu ve 1941 yılında mezun olduktan sonra Ankara'da Devlet Tiyatroları'nda çalışmaya başladı. 1950'li yıllarda birçok tiyatro oyununda başrol oynadı ve tiyatroseverlerin takdirini kazandı. 1960'lı yıllardan itibaren sinemada da oynadı. İlk evliliğini tiyatrocu Ertuğrul İlgin ile yaptı ve bu evlilikten Zeynep adında bir kızı oldu.
İkinci evliliğini 1951 yılında, kendisinden 10 yaş küçük olan Haluk Kurtoğlu ile yaptı. Bu evlilikten 1959 yılında Cem Kurtoğlu adında bir oğlu oldu.
1985 yılında yaş haddini doldurduğu için emekli olan Muazzez Kurtoğlu, 1996 yılında 74 yaşında iken ölmüştür.
Sanatçı aynı zamanda ünlü ses ve tiyatro sanatçısı Işıl Yücesoy'un halasıdır.[2]
Filmografi
[değiştir | kaynağı değiştir]- 1951: Vatan ve Namık Kemal
- 1964: Döner Ayna
- 1969: Erkek Fatma
- 1972: Arzu İle Kamber
- 1972: Çile
- 1972: Irmak
- 1972: Kara Doğan
- 1972: Kopuk
- 1972: Para
- 1972: Süreyya
- 1972: Tahir İle Zühre
- 1972: Tophaneli Murat
- 1973: Bilal-i Habeşi
- 1973: Bir Demet Menekşe
- 1973: Cano
- 1973: Düşman
- 1973: İhanet
- 1973: Kaderimiz
- 1973: Kambur
- 1973: Tek Kollu Bayram
- 1973: Toprak Ana
- 1973: Zalim Kartal
- 1974: Dertli Gelin Şirvan
- 1974: Diriliş
- 1974: El Kapısı
- 1974: Evet Mi Hayır Mı
- 1974: Şirvan
- 1974: Tutku
- 1979: Kahır Mektubu
- 1980: İki Damla Gözyaşı
- 1983: Küçük Ağa
- 1984: Dil Yarası
- 1984: Öç
- 1985: Kan
- 1985: Sessiz Ölüm
- 1986: Ayrılık Ateşi
- 1986: Çalıkuşu
- 1986: Halkalı Köle
- 1987: Bitmeyen Kavga
- 1987: Çark
- 1987: Görüş Günü
- 1987: Sevdikten Sonra
- 1987: Sultan
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Konur, Tahsin. "Cumhuriyet döneminde devlet-tiyatro ilişkisi" (PDF). Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, Cilt: 31 Sayı: 1.2, Yıl 1987. 22 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2017.
- ^ Pak, Yavuz; Çekirge, Pınar. "Işıl Yücesoy: "Kim Ki Bir Köşebaşında Tiyatro Açmış, Kölesi Olurum!"". Tiyatrodergisi.com.tr, 20 Ağustos 2016. 6 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2017.