Niihau - Vikipedi
Niihau Ni'ihau | |
---|---|
![]() | |
![]() | |
Coğrafya | |
Koordinatlar | 21°54′0″K 160°10′0″B / 21.90000°K 160.16667°B |
Takımadası | Hawaii Adaları |
Denizi | Büyük Okyanus |
Yüzölçümü | 180 km2 |
Zirve | 190 m |
Siyasi | |
Adadaki ülke(ler) | |
Eyalet | Hawaii |
İlçe | Kauai İlçesi |
Demografi | |
Nüfus | 2.010) | 170 (
Niihau veya Ni'ihau, Amerika Birleşik Devletleri'nin Hawaii eyaletini oluşturan Hawaii Adaları'nın en batısında yer alan bir ada. Hawaii Adalarının coğrafi olarak yedinci en büyük adası ve üzerinde yerleşim olan en küçük adasıdır.
Adanın yaygın olarak kullanılan takma adı The Forbidden Isle, Türkçede "Yasak Ada" anlamına gelmektedir.[1]
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]1864 yılında Elizabeth Sinclair Niihau Adasını Hawaii Kralı IV. Kamehameha'dan 10.000 dolar'a eşdeğer altın vererek satın aldı. Ada özel mülkiyet statüsü ile Sinclair'ın soyundan gelen zengin plantasyon sahibi Robinson ailesine geçti.[2] 1915 yılına kadar ada yabancılara kapalı olarak kaldı.[3]
Niihau Adası 7 Aralık 1941 tarihinde II. Dünya Savaşı sırasında küçük bir rol oynadı. Japon uçakları ABD’nin Hawaii’deki Pearl Harbour limanını bombalarken bir Japon savaş pilotu Shigenori Nishikaichi adaya düştü ve yerlileri bir hafta boyunca terörize etti.[4] 1944 yılında Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Franklin D. Roosevelt Niihau adasını Birleşmiş Milletler Genel Merkezi olmaya aday yerler arasında gösterdi.[3]
Coğrafya
[değiştir | kaynağı değiştir]Niihau Adası Büyük Okyanus'ta bulunan Hawaii adalarının en büyük yüzölçüme sahip yedinci adası, üzerinde yerleşim olan ise en küçük adasıdır. Kauai adasının 17 mil (29 km) güneybatısında, ıssız Lehua adasının ise 0.7 mil (1.1 km) güneyinde yer alır. Yüzölçümü 180 km² (69.5 milkare)'dir. En yüksek noktasını 390 metre (1,280 ft) ile Paniau oluşturur.[5]
Yönetim
[değiştir | kaynağı değiştir]Ada siyasi olarak Amerika Birleşik Devletleri tarafından yönetilmekle birlikte, özel mülkiyet statüsü nedeniyle günümüzde Bruce Robinson ve Keith Robinson kardeşlere aittir.[2]
Toplum
[değiştir | kaynağı değiştir]2000 yılındaki nüfus sayımına göre adanın nüfusu 160 kişidir.[6] 2010 yılında yapılan nüfus sayımına göre nüfusu 170 kişiye yükselmiştir. Adada yol, telefon, kanalizasyon, çeşme suyu ve market bulunmamaktadır. Ulaşım at ve bisikletle, elektrik güneş enerjisi ile, erzak ise başka bir adadan botla getirilmektedir.[3]
Niihau'da okullar Hawaii Eğitim Dairesi'ne bağlıdır. Sayıları 25 ila 50 arasından değişen öğrenciler her hafta eğitim için kanolarla Niihau Adası ile Kauai adaları arasında seyahat etmektedir.[3]
Turizm
[değiştir | kaynağı değiştir]Ada sahipleri, yerel halk ile temastan kaçınmak ve herhangi bir konaklama olmamak şartıyla 1987 yılından beri yarım günlük helikopter ve gemi turlarına sınırlı olarak izin vermektedir.[3] 1992 yılından itibaren gelir sağlamak amacıyla turistlerin safari turları yapmasına ve yaban domuzu, koyun, oriks ve berberi koyunu avlanmasına müsaade edilmeye başlandı. Günümüzde ada sakinleri tarafından davet edilmediği takdirde dışarıdan kimsenin adaya girmesine izin verilmemektedir.[3]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Carla Herreria (21 Temmuz 2015). "A Glimpse Inside Hawaii's 'Forbidden Island'". HuffPost.
- ^ a b Douglas Martin (7 Ağustos 2002). "Helen Robinson, Island Matriarch, Dies at 91; Preserved Native Culture on Niihau in Hawaii". The New York Times. 4 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2016.
- ^ a b c d e f Husna Haq (1 Mart 2016). "The world's most secretive places". BBC. 4 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2016.
- ^ Duane Vachon (30 Haziran 2013). "NI'IHAU INCIDENT – Benehakaka "Ben" Kanahele – WWII, Medal for Merit, Purple Heart (1891-1962)". Hawaiireporter. 7 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2016.
- ^ "A Private Island Dedicated To Preserving Hawaiian Culture". www.aloha-hawaii.com. 17 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2016.
- ^ "Census Tract 410, Kauai County, Hawaii". Amerika Birleşik Devletleri Sayım Bürosu. 17 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ekim 2016.