Otto Binsvanger — Vikipediya
Otto Binsvanger | |
---|---|
alm. Otto Binswanger | |
![]() Otto Binsvanger | |
Doğum tarixi | |
Doğum yeri | İsveçrə, Münsterlingen |
Vəfat tarixi | (76 yaşında) |
Vəfat yeri | Kroyslingen |
Vətəndaşlığı | ![]() |
Milliyyəti | isveçrəli |
İş yerləri | |
Təhsili | |
Tanınır | psixiatr |
![]() |
Otto Binsvanger (14.10.1852, İsveçrə, Münsterlingen – 15.7.1929, Kroyslingen) — alman psixiatrı. L. Binsvangerin atası.[1]
Fəaliyyəti
[redaktə | mənbəni redaktə et]Tibb təhsilini Haydelberq, Strasburq, Sürix Universitetlərində almışdır (1875). Vyanada T. Meynertin və Höttin gendə L. Mayerin (1827–1900) yanında psixiatriya üzrə ixtisaslaşmış və burada non-restraint (xəstənin sıxılmaması) sistemi ilə tanış olmuşdur. 1882–1921-ci illərdə Yena Universitetinin psixiatriya klinikasının professoru və direktoru işləmişdi. Psixi pozuntuların əsasını təşkil edən baş beyin funksiyalarının anatomik-fizioloji pozuntuları elmi fəaliyyətinin başlıca istiqaməti idi. 1895-ci ildə aterosklerotik ensefalopatiyanı (B. xəstəliyi) təsvir etmişdir. Əsərləri proqressiv iflic (1893), nevrasteniya (1896), epilepsiya (1899), isteriya (1904) və s. xəstəliklərə həsr edilmişdir. Populyar psixiatriya dərsliyinin (1904; 6-cı nəşr, 1923, E. Zimerinqlə birlikdə) müəllifidir. Avropa (o cümlədən Rusiya) və Amerikada ekspert və məsləhətçi kimi böyük nüfuz qazanmışdır.[1]
İstinadlar
[redaktə | mənbəni redaktə et]- ↑ 1 2 Azərbaycan Milli Ensiklopediyası (25 cilddə). 4-cü cild: Bəzirxana – Brünel (25 000 nüs.). Bakı: "Azərbaycan Milli Ensiklopediyası" Elmi Mərkəzi. 2013. səh. 53. ISBN 978-9952-441-03-1.