خط لوله اتیلن غرب - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
خط لوله اتیلن غرب نام یک خط لوله و مجموعهای از کارخانههای پتروشیمی در غرب، شمال غربی و جنوب غربی ایران است.
دولت ایران در آبان ۱۳۸۱ تصمیم گرفت گاز اتیلن را از منطقهٔ عسلویه در شرق استان بوشهر به استانهای خوزستان، لرستان، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد، کرمانشاه، کردستان و آذربایجان غربی انتقال دهد.
شرکت سازنده این طرح شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران نام دارد و سرمایه اولیه آن سه هزار میلیارد ریال بودهاست.
تأمینکنندههای اصلی اتیلن این خط لولهٔ ۱۲۰۰ کیلومتری، پتروشیمی کاویان در بوشهر و پتروشیمی اروند در خوزستان هستند. در زمینه سودده بودن این خط لوله ابهاماتی وجود دارد.[۱]
قرار است با راهاندازی این خط لوله تولیدات مجتمعهای پتروشیمی جنوب ایران به مصرف صادرات برسد و تولیدات پتروشیمی غرب ایران افزون بر مصرف داخلی، به کشورهای همسایه از جمله عراق، ترکیه، گرجستان و ارمنستان نیز صادر شود.[۲]
کارخانههای پتروشیمی خط لوله غرب
[ویرایش]شمار کارخانههای پتروشیمی اعلامشده برای این طرح میان ۵ تا ۱۲ (به اضافه کازرون) در نوسان بوده که مشخصات ۱۱ کارخانه عمده به این شرح است:
پتروشیمیهای غرب ایران | ||||||
ردیف | نام کارخانه پتروشیمی | محل و استان | فراوردههای عمده | مورد مصرف | سال بهرهبرداری | |
۱ | ممسنی | فارس | پلیاتیلن سنگین | لوله و بطری، ظروف، فیلم، لوازم خانگی و قطعات صنعتی، لولههای فاضلاب و ساکهای دستی | ۱۳۹۰ | |
۲ | گچساران | کهگیلویه و بویراحمد | اتیلن، برشهای سهکربنه و سنگینتر | ماده اولیه صنایع پتروشیمی، تأمین خوراک واحدهای مسیر لوله اتیلن غرب | ۱۳۸۹ | |
۳ | دهدشت | کهگیلویه و بویراحمد | پلیاتیلن سنگین | لوله، بطری، ظروف، فیلم، لوازم خانگی و قطعات صنعتی | ۱۳۹۰ | |
۴ | بروجن | چهارمحال و بختیاری | پلی اتیلن سنگین | لوله و بطری، ظروف، فیلم، لوازم خانگی و قطعات صنعتی | ۱۳۸۹ | |
۵ | اندیمشک | خوزستان | پلیاتیلن سبک | ظروف، وسایل سبک منزل، نوارچسب و کیسههای پلاستیکی | ۱۳۹۰ | |
۶ | لرستان | کیلومتر ۱۲ جاده خرمآباد–کوهدشت. استان لرستان | پلیاتیلن سنگین و سبک خطی و «بوتن ۱» | تأمین خوراک واحدهای پاییندستی تولیدکننده انواع پلاستیک، لوله، قطعات پلاستیکی و کابل | ۱۳۸۸ | |
۷ | کرمانشاه | کرمانشاه | پلیاتیلن سنگین | انواع پلاستیک، لوله، قطعات پلاستیکی و کابل | ۱۳۸۸ | |
۸ | همدان | همدان | وینیل استات منومر (VAM)" | چسبها، قطعات قالبگیری بادی و فومی، قطعات تزریقی و فومها | در آینده | |
۹ | کردستان | شهرستان سنندج، کردستان | پلیاتیلن سبک | انواع فیلم پلیاتیلن، فوم پلیاتیلن، روکش سیم و کابل و قطعات پلاستیکی | ۱۳۸۹ | |
۱۰ | مهاباد | آذربایجان غربی | پلیاتیلن سنگین و سبک خطی و «بوتن ۱» | انواع فیلم، ظروف گوناگون، قطعات پلاستیکی، لوله و کابل | ۱۳۸۹ | |
۱۱ | میاندوآب | آذربایجان غربی | پیویسی سوسپانسیون | انواع لوله، اسباب بازی، شیلنگ و عایقهای الکتریکی و سود سوزآور، کاربرد در: صنایع کاغذسازی، مواد شوینده، نساجی و صنایع تصفیه آب | ۱۳۹۰ |
پتروشیمی «کاویان» به عنوان بزرگترین واحد تولیدکننده الفین با ظرفیت تولید سالانه دو میلیون تن اتیلن، و پتروشیمی گچساران با تولید یک میلیون تن اتیلن در سال تأمینکننده خوراک اولیه سایر طرحهای پتروشیمی غرب بهشمار میروند.
منابع
[ویرایش]- بر پایهٔ دادههایی در: وبگاه سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، تاریخ خبر: ۱۳۸۶/۱۱/۱۶، بازدید: دسامبر ۲۰۰۸.
پیوند به بیرون
[ویرایش]نقشه مسیر خط لوله اتیلن غرب (در تابناک)
- ↑ تابناک، نتیجه کلید خوردن سیاسی پروژههای غیراقتصادی: اتیلن غرب بایگانیشده در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine، بازدید: دسامبر ۲۰۰۸.
- ↑ پترونت بایگانیشده در ۶ فوریه ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine، بازدید: دسامبر ۲۰۰۸.