(523692) 2014 EZ51 – Wikipedia, wolna encyklopedia
Odkrywca | |
---|---|
Data odkrycia | |
Numer kolejny | 523692 |
Oznaczenie tymczasowe | 2014 EZ51 |
Charakterystyka orbity (2022-01-21) | |
Przynależność obiektu | |
Półoś wielka | |
Mimośród | 0,2310[3] |
Peryhelium | |
Aphelium | |
Okres obiegu wokół Słońca | 377,3[3] lat |
Inklinacja | 10,30[3]° |
Charakterystyka fizyczna | |
Średnica | ok. 652[5] km |
Jasność absolutna |
(523692) 2014 EZ51 – planetoida z grupy obiektów transneptunowych[3].
Odkrycie i nazwa
[edytuj | edytuj kod]Obiekt został zaobserwowany 12 marca 2014 roku za pomocą 1,8-metrowego teleskopu Pan-STARRS[1][2], jednak do czasu nadania planetoidzie stałego numeru nie było to uznane jako oficjalne ustalenie jej odkrywcy[1]. Informację o odkryciu opublikowano 16 lipca 2016 roku[2]. Później zidentyfikowano go również na zdjęciach z 18 kwietnia 2010 i tę datę jako datę odkrycia podaje Jet Propulsion Laboratory NASA[3].
Planetoida ta jeszcze nie ma własnej nazwy, a jedynie oznaczenie prowizoryczne i stały numer.
Orbita
[edytuj | edytuj kod]Początkowo IAU Minor Planet Center uznawał obiekt za krążący wokół Słońca w obrębie dysku rozproszonego[4]. Jednak później został on usunięty z listy takich obiektów[6].
Orbita (523692) 2014 EZ51 jest nachylona pod kątem 10,3° do ekliptyki, a jej mimośród wynosi około 0,231. Na jeden obieg wokół Słońca potrzebuje 377 lat[3].
W 2016 roku obiekt znajdował się około 56 au od Słońca[2]. W 2116 roku planetoida przejdzie przez swoje peryhelium, w odległości około 40,2 au od Słońca[3].
Właściwości fizyczne
[edytuj | edytuj kod]Niewiele jak dotąd wiadomo o tym odległym obiekcie. Duża absolutna wielkość gwiazdowa, wynosząca około 3,92m[3], kwalifikuje go do grupy kandydatów na planety karłowate[5]. Średnica planetoidy (523692) 2014 EZ51 na podstawie jej jasności szacowana jest na około 652 km[5], co czyni ją jedną z większych odkrytych planetoid transneptunowych.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d 2014 EZ51. IAU Minor Planet Center. [dostęp 2017-05-15]. (ang.).
- ↑ a b c d A.U.Tomatic. MPEC 2016-O43 : 2014 EZ51. „Minor Planet Electronic Circ.”, 2016-07-16. IAU Minor Planet Center. ISSN 1523-6714. [dostęp 2017-05-15]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o (523692) 2014 EZ51 w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- ↑ a b List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects. IAU Minor Planet Center, 2017-05-15. [dostęp 2017-05-15]. (ang.).
- ↑ a b c Mike Brown: How many dwarf planets are there in the outer solar system?. 2017-05-15. [dostęp 2017-05-15]. (ang.).
- ↑ List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects. IAU Minor Planet Center, 2020-12-22. [dostęp 2020-12-22]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Diagram orbity (523692) 2014 EZ51 w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
- (523692) 2014 EZ51 w bazie Minor Planet Center (ang.)