1952 w Wojsku Polskim – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kalendarium Wojska Polskiego 1952 – wydarzenia w Wojsku Polskim w roku 1952.
1952
[edytuj | edytuj kod]- wojska inżynieryjne rozminowały i przekazały do użytku 1925 ha ziemi ornej, 701 ha łąk i 2044 ha lasów, unieszkodliwiając 24 843 sztuk min, 488 577 sztuk amunicji dużych i średnich kalibrów oraz 665 126 sztuk amunicji małych kalibrów[1]
- do uzbrojenia Wojska Polskiego wprowadzono karabinek AK w wersji z kolbą stałą.
Styczeń
[edytuj | edytuj kod]- minister obrony narodowej rozkazem nr 2 zatwierdził i wprowadził do użytku świadectwa ukończenia szkół wojskowych, odznakę pamiątkową dla absolwentów szkół oficerskich[1]
- wprowadzono dyrektywę nr 01 szefa GZP WP, która ustalała główne zasady działalności partyjno-politycznej w wojsku
- Prezydent RP na Uchodźstwie August Zaleski powierzył generałowi brygady Romanowi Odzierzyńskiemu kierownictwo Ministerstwa Skarbu; generał Odzierzyński sprawował jednocześnie urząd Prezesa Rady Ministrów i Ministra Obrony Narodowej oraz pełnił funkcję kierownika Ministerstwa Sprawiedliwości[2] → Rząd Romana Odzierzyńskiego
Luty
[edytuj | edytuj kod]- uchwałą Rady Ministrów przedłużono czas trwania zasadniczej służby wojskowej[3]
- w Zakopanem odbyła się Zimowa Spartakiada Wojska Polskiego[1]
- Minister Obrony Narodowej wydał rozkaz Nr 7 w sprawie przedłużenia, do 31 października 1952, czasu trwania zasadniczej służby wojskowej szeregowcom i podoficerom, którym okres dwuletniej kadrowej i zastępczej służby wojskowej kończył się w lutym i czerwcu 1952. Przedłużenie służby było następstwem trwającej „zimnej wojny” i wojny w Korei[1].
Marzec
[edytuj | edytuj kod]- podjęto uchwałę w sprawie organizacji przysposobienia wojskowego młodzieży[3]
Kwiecień
[edytuj | edytuj kod]- rozkaz ministra obrony narodowej o utworzeniu Centralnego Naukowo-Badawczego Poligonu Artyleryjskiego. Centralny Naukowo-Badawczy Poligon Artyleryjski w 1961 roku przekształcił się w Centrum Badań Uzbrojenia, a w 1965 roku w Wojskowy Instytut Techniczny Uzbrojenia[1]
- wydano rozkaz MON w sprawie akcji osiedleńczej żołnierzy 2. i 3. roku służby[3]
- weszła w życie ustawa z dnia 28 marca 1952 o służbie wojskowej szeregowców i podoficerów Sił Zbrojnych; podoficerowie, pełniący w chwili wejścia w życie ustawy wojskową służbę nadterminową lub zawodową, stali się z mocy prawa podoficerami nadterminowymi[4]
Maj
[edytuj | edytuj kod]- rozpoczęto formowanie jednostki (przeformowanie) jednostek Wojsk Lotniczych wymienionych w rozkazie Nr 0096/Org. Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 grudnia 1951 → 3 Korpus Lotnictwa Myśliwskiego i 4 Korpus Lotnictwa Szturmowego
- Minister Obrony Narodowej wydał zarządzenia:
- Nr 54/MON w sprawie utworzenia Wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej[1][5]
- Nr 55/MON w sprawie utworzenia Domu Wojska Polskiego[1]
Czerwiec
[edytuj | edytuj kod]- we Wrocławiu-Leśnicy został sformowany 93 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej
Lipiec
[edytuj | edytuj kod]- Prezydium Rady Ministrów podjęło uchwałę przyznającą dodatkowe uprawnienia żołnierzom, którzy po zwolnieniu z wojska osiedlą się na terenach województw: koszalińskiego, szczecińskiego, zielonogórskiego, olsztyńskiego, wrocławskiego, opolskiego, gdańskiego oraz w niektórych powiatach województwa rzeszowskiego i lubelskiego[1]
- przed Najwyższym Sądem Wojskowym w Warszawie odbył się proces tzw. „grupy kierownictwa konspiracji Marynarki Wojennej” → „Spisek komandorów”
- w charakterze oskarżonych występowało siedmiu oficerów Marynarki Wojennej: komandor Stanisław Mieszkowski, komandor Jerzy Staniewicz, komandor Marian Wojcieszek, komandor porucznik Zbigniew Przybyszewski, komandor porucznik Robert Kasperski, komandor porucznik Wacław Krzywiec i komandor porucznik pilot Kazimierz Kraszewski[6]
- Minister Obrony Narodowej wydał zarządzenie w sprawie udzielenia przez wojsko pomocy państwowym gospodarstwom rolnym w czasie żniw[3]
- na lotnisku Warszawa-Okęcie odbył się pokaz lotniczy zorganizowany dla „Młodych Przodowników-Budowniczych Polski Ludowej”[1][7]
- Sejm Ustawodawczy uchwalił Konstytucję Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, której artykuł 6 brzmiał: „Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej stoją na straży suwerenności i niepodległości Narodu Polskiego, jego bezpieczeństwa i pokoju”[8]
- Najwyższy Sąd Wojskowy w Warszawie skazał:
- komandorów: Mieszkowskiego, Staniewicza, Wojcieszka, Przybyszewskiego i Kasperskiego na karę śmierci,
- komandorów Krzywca i Kraszewskiego na karę dożywotniego więzienia
Sierpień
[edytuj | edytuj kod]- w więzieniu mokotowskim został stracony pułkownik pilot Bernard Adamecki
Wrzesień
[edytuj | edytuj kod]- posłem do Sejmu PRL wybrany został ppłk pil. Edward Chromy[5]
- na lotnisku Redzikowo został sformowany 28 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego[9]
Październik
[edytuj | edytuj kod]- Minister Obrony Narodowej marszałek Polski Konstanty Rokossowski „zatwierdził i wprowadził do użytku w Wojskach Lądowych, Wojskach Lotniczych, Wojskach Obrony Przeciwlotniczej, w Marynarce Wojennej i w Piechocie morskiej «Przepisy ubiorcze żołnierzy Sił Zbrojnych w czasie pokoju»”, sygn. Mund.-Tab. 3/52[10][1][5] → Mundur ludowego Wojska Polskiego
Listopad
[edytuj | edytuj kod]- Prezydent RP Bolesław Bierut skorzystał z prawa łaski wobec komandorów Mariana Wojcieszka i Roberta Kasperskiego, którym orzeczoną karę śmierci zamieniono na karę dożywotniego więzienia
Grudzień
[edytuj | edytuj kod]- weszła w życie ustawa z dnia 22 listopada 1952 o przysiędze wojskowej[11] → Przysięga wojskowa
- Minister Obrony Narodowej wydał rozkaz Nr 72/MON w sprawie wprowadzenia kordzika, jako służbowej broni bocznej oficerów Marynarki Wojennej[1]
- w więzieniu mokotowskim w Warszawie został stracony komandor Jerzy Staniewicz
- w więzieniu mokotowskim w Warszawie zostali straceni: komandor Stanisław Mieszkowski i komandor porucznik Zbigniew Przybyszewski
- wszedł w życie dekret Rady Państwa z dnia 10 grudnia 1952 o akademiach wojskowych; dekret określał zadania i organizację wewnętrzną akademii wojskowej, w tym podział akademii na wzór radziecki, na fakultety i kursy; ponadto dekret normował zasady przyjęcia na studia oraz prawa i obowiązki słuchaczy, a także określał prawa nadawania stopni naukowych; dekret wprowadził dwa stopnie naukowe: niższy — stopień kandydata nauk i wyższy — stopień doktora nauk[12]
- Minister Obrony Narodowej wprowadził klasy kwalifikacyjne dla pilotów i nawigatorów – klasy 1, klasy 2 i klasy 3, a każda z klas uprawniała do dodatku w wysokości 20%, 15% i 10%[5][7]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k Mikołaj Plikus [red.]: Mała kronika ludowego Wojska Polskiego 1943-1973. s. 299-304.
- ↑ Dziennik Ustaw RP Nr 3, Londyn 1 grudnia 1952, s. 27.
- ↑ a b c d Julian Babula: Wojsko Polskie 1945-1989. Próba analizy operacyjnej. s. 334-335.
- ↑ Dz.U. z 1952 r. nr 20, poz. 129
- ↑ a b c d Jerzy Konieczny: Kronika lotnictwa polskiego 1945-1981. Warszawa: 1984, s. 49-53.
- ↑ Jerzy Poksiński, „TUN” Tatar-Utnik-Nowicki. Represje wobec oficerów Wojska Polskiego w latach 1949-1956, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1992, ISBN 83-11-07980-3, s. 157-163.
- ↑ a b Czesław Krzemiński: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-1980. Warszawa: 1989, s. 195.
- ↑ Dz.U. z 1952 r. nr 33, poz. 232
- ↑ 28 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego w Słupsku-Rędzikowie
- ↑ Rozkaz Nr 52/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 września 1952 roku. Jednocześnie utraciły moc obowiązującą „Przepisy ubiorcze żołnierzy Wojska Polskiego” wraz z rozkazem wprowadzającym ogłoszonym w Dzienniku Rozkazów MON z 1949 roku Nr 4, poz. 30.
- ↑ Dz.U. z 1952 r. nr 46, poz. 310
- ↑ Dz.U. z 1952 r. nr 49, poz. 324
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Julian Babula: Wojsko Polskie 1945-1989. Próba analizy operacyjnej. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 1998, s. 334-335. ISBN 83-11-08755-5.
- Mikołaj Plikus [red.]: Mała kronika ludowego Wojska Polskiego 1943-1973. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
- Jerzy Konieczny: Kronika lotnictwa polskiego 1945-1981. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1984. ISBN 83-206-0427-3.
- Józef Zieliński [red.]: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne "SWAT", 2011. ISBN 978-83-1112-14-09.
- Czesław Krzemiński: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-1980: zarys dziejów. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0782-5.