Aichi D1A – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Aichi D1A2 | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | Aichi Kokuki KK |
Typ | bombowiec nurkujący |
Konstrukcja | dwupłat ze stałym podwoziem |
Załoga | 2 (pilot i tylny strzelec) |
Historia | |
Data oblotu | 1934 |
Wycofanie ze służby | 1942 |
Liczba egz. | 580 (162 – D1A1 i 428 – D1A2) |
Dane techniczne | |
Napęd | 1× dziewięciocylindrowy, dwugwiazdowy silnik Nakajima Hikari 1 |
Moc | 544 kW (730 KM) |
Wymiary | |
Rozpiętość | 11,40 m |
Długość | 9,30 m |
Wysokość | 3,41 m |
Powierzchnia nośna | 34,7 m² |
Masa | |
Własna | 1516 kg |
Użyteczna | 2500 kg |
Startowa | 2610 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 309 km/h |
Prędkość wznoszenia | 6,37 m/s |
Pułap | 6980 m |
Zasięg | 927 km |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
3× km Typ 92 kal. 7,7 mm 310 kg bomb | |
Użytkownicy | |
Japonia | |
Rzuty | |
![]() |
Aichi D1A – japoński dwumiejscowy, pokładowy i lądowy bombowiec nurkujący.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Podstawą budowy prototypu bombowca specjalnego Aichi był sprowadzony z Niemiec bombowiec nurkujący Heinkel He 66. Nowy samolot projektowany pod kryptonimem B-9 został wyposażony w japoński silnik gwiazdowy typu Nakajima Kotobuki o mocy 580 KM i skierowany do produkcji pod oznaczeniem D1A1. Szybko jednak powstała ulepszona wersja nurkowca oznaczona D1A2. Nowa wersja różniła się od A1D1 osłonami kół podwozia oraz bardziej wydajną jednostką napędową[1].
D1A pełnił służbę podczas wojny chińsko-japońskiej. Od 1942 roku prawie wszystkie samoloty D1A przeniesiono do rezerwy[1].
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]- Kraj produkcji: Cesarstwo Japonii
- Typ: (D1A) dwumiejscowy, pokładowy i lądowy bombowiec nurkujący
- Napęd: dziewięciocylindrowy, dwugwiazdowy silnik typu Nakajima Hikari 1 o mocy 544 kW (730 KM)
- Osiągi:
- prędkość maksymalna: 309 km/h
- czas wznoszenia na wysokość 3000 m: 7 min 51 s
- pułap praktyczny: 6980 m
- zasięg: 927 km
- Masa:
- własna: 1516 kg
- maksymalna startowa: 2610 kg
- Wymiary:
- rozpiętość skrzydeł: 11,40 m
- długość: 9,30 m
- wysokość: 3,41 m
- Uzbrojenie:
- dwa karabiny maszynowe 7,7 mm Typ 92 w górnej, przedniej części kadłuba
- ruchomy karabin maszynowy 7,7 mm w tylnej kabinie
- ładunek 310 kg bomb na podwieszeniach zewnętrznych
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Chant Chris: Samoloty II wojny światowej. Warszawa: Bellona, 2010, s. 317. ISBN 978-83-11-11489-0.