Ajmak środkowogobijski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ajmak | |||||
![]() | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Siedziba | |||||
Kod ISO 3166-2 | MN-059 | ||||
Powierzchnia | 74 700 km²[potrzebny przypis] | ||||
Populacja • liczba ludności |
| ||||
Położenie na mapie![]() | |||||
Strona internetowa |
Ajmak środkowogobijski (mong. Дундговь аймаг) – jeden z 21 ajmaków w Mongolii, znajdujący się w centralnej części kraju. Stolicą ajmaku jest Mandalgow', znajdujący się 265 km na południe od stolicy kraju Ułan Bator.
Utworzony w 1942 roku z części ajmaków wschodniogobijskiego, południowogobijskiego i centralnego. Obejmuje powierzchnię 74 700 km²[1]. Składa się z 15 somonów. Gospodarka oparta na eksploatacji złóż uranu, węgla brunatnego i żelaza. W rolnictwie hodowla zwierząt i uprawa warzyw, głównie ziemniaka. Brak uprawy zbóż[1].
Liczba ludności w poszczególnych latach[potrzebny przypis]:
1979 | 1989 | 2000 | 2010 |
---|---|---|---|
39 000 | 49 300 | 51 517 | 38 543 |