Alfredo Keil – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 3 lipca 1850 |
---|---|
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | 4 października 1907 |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bf/Couvent_de_Saint_Catherine_au_Lac_Majeur_%281888%29_-_Alfredo_Keil.png/220px-Couvent_de_Saint_Catherine_au_Lac_Majeur_%281888%29_-_Alfredo_Keil.png)
Alfredo Keil (ur. 3 lipca 1850 w Lizbonie, zm. 4 października 1907 w Hamburgu)[1][2] – portugalski kompozytor, malarz i poeta niemieckiego pochodzenia, twórca portugalskiej opery narodowej i hymnu państwowego Portugalii[2][1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z rodziny wywodzącej się z Niemiec. Już w dzieciństwie przejawiał uzdolnienia muzyczne, plastyczne, poetyckie i lingwistyczne. Początkowo uczył się muzyki w Lizbonie u Antónia José Soaresa, Óscara de la Cinny, Ernesta Vieiry. W 1868 wyjechał do Norymbergi by studiować malarstwo i kompozycję. Po powrocie do Portugalii w 1870 skupił się na twórczości plastycznej, zyskując sławę jako malarz; uczestniczył w wielu wystawach i był wielokrotnie nagradzany[2][1].
W tym czasie nie poświęcał wiele uwagi muzyce. Komponował jedynie drobne utwory fortepianowe i pieśni o charakterze salonowym. Dopiero sukces jego pierwszej jednoaktowej opery komicznej Susana (1883)[2][1] rozbudził w nim pasję kompozytorską, która trwała nieprzerwanie przez następnych 20 lat[2] .
Równocześnie nadal uprawiał malarstwo i kontynuował twórczość poetycką[2] , a także zajmował się archeologią i dużo podróżował[2] . Był też kolekcjonerem historycznych instrumentów muzycznych, zgromadził cenną kolekcję liczącą około 400 eksponatów[2][1]. Współcześnie kolekcja ta znajduje się w Museu da Música w Lizbonie[a][1].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Keil dążył do stworzenia idiomu portugalskiej muzyki artystycznej, co widoczne jest zwłaszcza w jego operach prezentujących wysoki poziom warsztatowy, mimo że posługiwał się obiegowymi środkami techniki kompozytorskiej[2] . Po premierze swojej najbardziej dojrzałej opery komicznej Serrana (1899), która jako pierwsza została wydrukowana z librettem w języku portugalskim (chociaż w partyturze był umieszczony również tekst przetłumaczony na język włoski), Keil został uznany za twórcę portugalskiej opery narodowej[2][3] .
Jego skłonność do manifestowania uczuć patriotycznych i nacjonalistycznych obrazują takie kompozycje jak kantata Patria (1884)[2] , Marcha de Gualdim Pais (1895)[3] , pieśni napisane z okazji 500. rocznicy urodzin Henryka Żeglarza (1894)[3] , a przede wszystkim hymn Portuguesa (1890) do słów Henrique Lopesa de Mendonçy, który już w 1891 był powszechnie śpiewany, a po ukonstytuowaniu się w 1911 nowej republiki stał się portugalskim hymnem narodowym[b][2][3] .
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8f/Alfredo_Keil_%281909%29_-_F%C3%A9lix_da_Costa_%28Museu_de_Lisboa%2C_Pal%C3%A1cio_Pimenta%29.png/170px-Alfredo_Keil_%281909%29_-_F%C3%A9lix_da_Costa_%28Museu_de_Lisboa%2C_Pal%C3%A1cio_Pimenta%29.png)
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu św. Jakuba (1889, Portugalia)[4]
- Krzyż Komandorski Orderu św. Jakuba (Portugalia)[5]
- Krzyż Oficerski Orderu św. Jakuba (1888, Portugalia)[5]
- Krzyż Kawalerski Orderu Chrystusa (Portugalia)[4][5]
- Krzyż Orderu Karola III (1886, Hiszpania)[6]
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania)[4]
- Krzyż Komandorski II Klasy Orderu Wazów (Szwecja)[4][7]
- Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (Francja)[4]
- Krzyż Kawalerski Orderu Palm Akademickich (Francja)[4]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f
Dennis Libby, Luisa Cymbron: Keil, Alfredo. [w:] Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2018-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-09)]. via Oxford University Press. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Negrey 1997 ↓.
- ↑ a b c d Libby 2004 ↓.
- ↑ a b c d e f widoczne na portrecie
- ↑ a b c Rui Ramos: O Cidadão Keil. D. Quixote, 2010, ISBN 978-972-20-4770-8
- ↑ Portugal - Dicionário Histórico, Corográfico, Heráldico, Biográfico, Bibliográfico, Numismático e Artístico, Volume III, págs. 1082-1083.
- ↑ Sveriges Statskalender. Sztokholm, 1905, s. 536
- ↑ Paulo Ferreira de Castro: A Portuguesa. [w:] Teatro Nacional de São Carlos [on-line]. [dostęp 2018-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-09)]. (port.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Maciej Negrey: Keil Alfredo. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 5: KLŁ część biograficzna. Kraków: PWM, 1997. ISBN 83-224-3303-4. OCLC 164821167. (pol.).
- Dennis Libby: Keil, Alfredo. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. K. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Alfredo Keil w bazie AllMusic (ang.)
- Alfredo Keil – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
- Alfredo Keil w bazie Discogs.com (ang.)
- Dyskografia Alfredo Keil w bazie MusicBrainz (ang.)