An-38 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Konstruktor | |
Typ | samolot pasażerski komunikacji lokalnej |
Konstrukcja | metalowa |
Załoga | 2 |
Historia | |
Data oblotu | 23 czerwca 1994 |
Liczba egz. | 11 |
Dane techniczne | |
Napęd | 2 x Silnik turbośmigłowy Honeywell (Garrett TPE331) TPE331-14GR-801E |
Moc | |
Wymiary | |
Rozpiętość | 22,06 m |
Długość | 15,67 m |
Wysokość | 4,6 m |
Powierzchnia nośna | 39,72 m² |
Masa | |
Własna | 5 300 kg |
Startowa | 9 500 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 405 km/h |
Prędkość przelotowa | 380 km/h |
Pułap | 9000 m |
Zasięg | 1450 km |
Dane operacyjne | |
Użytkownicy | |
Rosja |
An-38 (ros. Ан-38) – rosyjski samolot pasażersko-towarowy przeznaczony do lotów na trasach lokalnych. Oznaczenie w kodzie NATO "Cash".
Historia
[edytuj | edytuj kod]An-38 jest udoskonaloną wersją wcześniejszej maszyny biura konstrukcyjnego Antonowa, An-28. Prace projektowe nad nowym samolotem rozpoczęły się jeszcze za czasów Związku Radzieckiego w 1989 roku. W 1991 roku na Międzynarodowym Salonie Lotniczym w Paryżu zaprezentowano model samolotu. 23 czerwca 1994 roku w Nowosybirsku miał miejsce pierwszy lot prototypu. W kwietniu 2000 roku An-38 uzyskał międzynarodowy certyfikat dopuszczający samolot do lotów. W kwietniu 2006 roku w eksploatacji było 6 maszyn An-38.
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]Samolot An-38 jest samolotem pasażersko towarowym, górnopłatem o skrzydłach podpartych zastrzałami. Napędzany dwoma silnikami turbośmigłowymi Garrett TPE331 ze śmigłami o niskim poziomie hałasu lub analogicznymi silnikami rosyjskiej produkcji TWD-1500. Samolot może operować z lotnisk o gruntowej nawierzchni w zakresie temperatur od -55 do +45 °C, posiada stałe trójkołowe podwozie.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jefim Gordon, Konkurencja dla Skytrucka? An-38, "Skrzydlata Polska", nr 9 (1994), s. 42, ISSN 0137-866x.