Areometr Ballinga – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/2023_Areometr_Ballinga.jpg/240px-2023_Areometr_Ballinga.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Saccharometer.jpg/120px-Saccharometer.jpg)
Areometr Ballinga – jest to areometr wyskalowany w skali Ballinga informującej o zawartości sacharozy w roztworze. Woda w temperaturze 20 °C wykazuje na areometrze 0 °Blg, roztwór zawierający n % cukru – n °Blg.
Areometr Ballinga stosowany jest powszechnie w piwowarstwie oraz przetwórstwie owocowo-warzywnym. W gorzelnictwie i cukrownictwie stosuje się natomiast areometry Brixa o podobnej skali. W przypadku gdy w roztworze oznaczanym znajdują się również inne składniki (białko, kwasy organiczne, sole) areometr podaje przybliżoną zawartość ekstraktu. W przypadku gdy w roztworze znajduje się alkohol etylowy, który ogranicza gęstość roztworu, wskazanie areometru oznacza wartość tzw. ekstraktu pozornego[1].
Przybliżone zależności pomiędzy gęstością roztworu a wskazaniami areometru są następujące:
d17,5/17,5 = 260 / (260 – °Blg)
Przybliżona zależność między stopniami Ballinga a stopniami Oechsle[2]:
- 1 °Oe ≈ 4 °Blg
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Teresa Fortuna (red.), Podstawy analizy żywności, Kraków: Wydawnictwo AR w Krakowie, 2003, s. 72, ISBN 83-86524-79-0 .
- ↑ Hydrometer scale conversion table [online], www.enotecnochimica.it [dostęp 2023-01-19] (ang.).