Barth – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | Ten artykuł od 2012-10 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
![]() Miasto widziane z lotu ptaka | |||
| |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Kraj związkowy | |||
Powiat | |||
Powierzchnia | 40,83 km² | ||
Wysokość | 2 m n.p.m. | ||
Populacja (31.12.2013) • liczba ludności • gęstość |
| ||
Nr kierunkowy | 038231 | ||
Kod pocztowy | 18356 | ||
Tablice rejestracyjne | VR, GMN, NVP, RDG, RÜG | ||
Położenie na mapie Meklemburgii-Pomorza Przedniego ![]() | |||
Położenie na mapie Niemiec ![]() | |||
![]() | |||
Strona internetowa |
Barth – miasto w północno-wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Vorpommern-Rügen, siedziba urzędu Barth, nad Bodden (zatoką Morza Bałtyckiego, na półwyspie Darß[1]).
Toponimia
[edytuj | edytuj kod]Nazwa miasta zapisana została w 1178 roku w formie Bard, w XIII wieku jako Bart. Ma źródłosłów słowiański, od połabskiego słowa bard, oznaczającego górę[2]. W języku polskim nazwa rekonstruowana w formie Bardo[3].
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/81/Lubinus_Barth.png/220px-Lubinus_Barth.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/Barth_Kirche.jpg/220px-Barth_Kirche.jpg)
Początki Barth nie są znane. Niektórzy twierdzą, że zostało ono założone przez ocalałych z zatopionego miasta Wineta. Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z 1255, kiedy to książę Rugii złożył w dokumencie podziękowania dla miasta Barth. Inne źródła podają że właśnie w roku 1255 władca Rugii Jaromar II nadał miastu prawa miejskie[1]. Ostatni książę Rugii Wisław III postawił tutaj w 1315 roku zamek. Po jego śmierci miasto przeszło pod władzę książąt Pomorza Zachodniego. Od 1648 należało do Szwecji, po 1815 do Prus. W czasie II wojny światowej na północny zachód od miasta mieścił się Stalag Luft I, w którym przetrzymywano kilka tysięcy lotników alianckich[4]. W latach 1945–1990 był w granicach Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Obecnie partnerskie miasto Kołobrzegu.
Turystyka
[edytuj | edytuj kod]Barth stanowi ośrodek turystyczny, m.in. dzięki swoim zabytkom:
- kościołowi św. Marii (Sankt-Marien-Kirche) z XIII wieku,
- wieży Dammtor
- oraz rynkowi i kamienicom.
W mieście kultywuje się tradycję legendy o Winecie. Znajduje się tutaj muzeum Winety, zaś corocznie organizuje się Wineta Festiwal.
Urodzeni w mieście
[edytuj | edytuj kod]W mieście urodzili się następujący przedstawiciele pomorskiej dynastii Gryfitów:
- Franciszek szczeciński – książę szczeciński (1618–1620), biskup kamieński (1602–1618)
- Bogusław XIV – książę darłowski (1606–1621), bukowski (1617–1621), szczeciński (1620–1637), darłowsko-bukowski (1622–1637) i całego Pomorza Zachodniego (1625–1637), biskup kamieński (1623–1637), ostatni książę z dynastii Gryfitów
- Jerzy II darłowsko-bukowski – książę darłowski i bukowski (1606–1617)
- Ulryk darłowski – książę szczecinecki (1618–1622) i darłowsko-bukowski (1621–1622), biskup kamieński (1618–1622)
Miasta partnerskie
[edytuj | edytuj kod]Bremervörde, Dolna Saksonia
Kołobrzeg, Polska
Simrishamn, Szwecja
Varel, Dolna Saksonia
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Dammtor
- Domy przy ul. Długiej
- Rynek
- Kościół katolicki
- Dworzec kolejowy
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Miasta w Euroregionie... ↓, s. 41.
- ↑ Dieter Berger, Geographische Namen in Deutschland, Dudenverlag, Mennheim 1993, s. 48.
- ↑ Ks. Stanisław Kozierowski: Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. T. Zeszyt IIA. Poznań: 1937.
- ↑ Stalag Luft 1 Barth on the map.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tadeusz Persz: Miasta w Euroregionie Pomerania. Urząd Statystyczny w Szczecinie, 1998. ISBN 83-906504-4-4.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- strona miasta
- Barth, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 110 .