Blenheim Palace – Wikipedia, wolna encyklopedia
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
![]() Widok na zachodnią fasadę budynku | |
Państwo | |
---|---|
Typ | kulturowy |
Spełniane kryterium | II, IV |
Numer ref. | |
Region[b] | Europa i Ameryka Północna |
Historia wpisania na listę | |
Wpisanie na listę | 1987 |
Położenie na mapie Oxfordshire ![]() | |
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |
Położenie na mapie Anglii ![]() | |
![]() | |
Blenheim Palace – posiadłość wiejska położona w Woodstock, w Blenheim[1] w hrabstwie Oxfordshire w Anglii. Jako jedyny w Anglii obiekt tego typu nosi tytuł „Pałacu” (Palace), nie będąc jednocześnie własnością władzy kościelnej lub królewskiej.
Został wybudowany w latach 1705–1722, miał stanowić podarunek dla Johna Churchilla, 1. księcia Marlborough od wdzięcznego narodu za zwycięstwa w czasie wojny o sukcesję hiszpańską z Francją i Bawarią, zwłaszcza w bitwie pod Blenheim. Marlborough na skutek intryg politycznych został zdyskredytowany, ucierpiała także reputacja Johna Vanbrugha, architekta, który stworzył Blenheim Palace.
Pałac został zaprojektowany w stylu barokowym, co w Anglii jest rzadkością. Łączy w sobie funkcje domu mieszkalnego, mauzoleum i pomnika narodowego. W pałacu urodził się premier Wielkiej Brytanii, Winston Churchill.
Historycy utrzymują, że Hitler analizując w czasie II wojny światowej potencjalną możliwość opanowania Wielkiej Brytanii „zarezerwował” pałac Blenheim dla siebie[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Historic England.
- ↑ Jakub Drábik: Čo by bolo, keby Hitler dobyl Britániu, „Historická revue” R. XXXIII, nr 9/2022, ISSN 1335-6550, s. 18–21.