Chajczyny – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2022) | 176[2] |
Strefa numeracyjna | 44 |
Kod pocztowy | 97-425[3] |
Tablice rejestracyjne | EBE |
SIMC | 0556849 |
Położenie na mapie gminy Zelów ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa łódzkiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu bełchatowskiego ![]() | |
![]() |
Chajczyny – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Zelów.
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
1038631 | Otyk | przysiółek |
0556855 | Prusinowice | kolonia |
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Na północno-zachodnich obrzeżach wsi swoje źródło ma struga Kielbaska, dopływ Chrząstawki.
Pierwsza wzmianka dotyczy Martina de Chayczini, 1419 r. Marciss de Chayczyny. Wizytacja parafii Wygiełzów w 1811 r. przez abp. Ignacego Raczyńskiego wymienia wówczas Chajczyny i Jawor jako oddzielne wsie. W Chajczynach mieszkało wówczas 47 dorosłych osób. W poł. XIX w. właścicielem Chajczyn i Jawora był Paweł Potocki. W czasach powstania styczniowego pola wsi Chajczyny i Jawor były miejscem potyczki z Moskalami.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 14922
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-04] .
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 138 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ GUS. Rejestr TERYT
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Chajczyny, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 539 .