Ignacy Antoni Raczyński – Wikipedia, wolna encyklopedia
Prymas Polski | ||
| ||
Data i miejsce urodzenia | 6 sierpnia 1741 | |
---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 lutego 1823 | |
Miejsce pochówku | ||
Biskup diecezjalny poznański | ||
Okres sprawowania | 1794–1806[1] | |
Arcybiskup metropolita gnieźnieński | ||
Okres sprawowania | 1806–1818[1] | |
Wyznanie | ||
Kościół | ||
Śluby zakonne | 15 sierpnia 1760 | |
Diakonat | 29 lipca 1770[1] | |
Prezbiterat | 31 lipca 1770[1] | |
Nominacja biskupia | 12 września 1794[1] | |
Sakra biskupia | 9 listopada 1794 | |
Odznaczenia | ||
![]() ![]() ![]() |
Data konsekracji | 9 listopada 1794 | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||||||||||
Współkonsekratorzy | |||||||||||||||
|
Ignacy Antoni Raczyński herbu Nałęcz (ur. 6 sierpnia 1741 w Małoszynie, zm. 19 lutego 1823 w Przemyślu) – polski duchowny rzymskokatolicki, eksjezuita, administrator apostolski diecezji poznańskiej od 11 kwietnia 1794, następnie biskup diecezjalny poznański (12 września 1794 – 26 sierpnia 1806), administrator apostolski warszawski (17 czerwca 1806 – 1818), arcybiskup metropolita gnieźnieński (26 sierpnia 1806 – 22 sierpnia 1818)[1]. Kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Legitymował się herbem Nałęcz[2]. W 1760 wstąpił do zakonu jezuitów[2], gdzie 15 sierpnia 1760 złożył śluby zakonne. 31 lipca 1770 przyjął święcenia kapłańskie. W 1775 po kasacie zakonu został inkardynowany do duchowieństwa diecezji poznańskiej. W 1776 został kanonikiem poznańskim. 12 września 1794 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji poznańskiej, którą już od kwietnia 1794 zarządzał jako administrator apostolski[1]. Sakrę biskupią otrzymał 9 listopada 1794 z rąk biskupa Franciszka Rydzyńskiego. 26 sierpnia 1806 został mianowany arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim[1]. Jego ingres odbył się 10 grudnia 1807. 22 sierpnia 1818 papież Pius VII zaakceptował jego rezygnację z urzędu[1] pomimo jego dobrych stosunków z rządem pruskim[3]. Rezygnację Raczyński argumentował podeszłym wiekiem[4]. Pod koniec 1819 przybył do Rzymu[2]. W 1821 uzyskał zgodę na zamieszkanie w diecezji przemyskiej. Jego siedzibą był pałac biskupi w Brzozowie. W tym czasie udzielał pomocy bp. Antoniemu Gołaszewskiemu oraz wspierał działalność oo. jezuitów w pobliskiej Starej Wsi[2].
Zmarł 19 lutego 1823 w Przemyślu[2]. Pierwotnie został pochowany na cmentarzu w Brzozowie[2]. W 1854 jego szczątki zostały przeniesione do kościoła parafialnego w Obrzycku[2][5].
Pamiątki po nim: olejny portret biskupa, jego ordery, ornat oraz „sukienka” jego fundacji na rzeźbę Matki Boskiej Nowicjackiej znajdują się w zbiorach Muzeum Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej w Starej Wsi.
Był członkiem honorowym Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk[6].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order Orła Czerwonego (1794, Prusy)[2][7]
- Order Orła Białego (1809)[2][8]
- Order Świętego Jana Jerozolimskiego[2]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i Ritzler, s. 347.
- ↑ a b c d e f g h i j Część VII. Niektóre wiadomości dodatkowe. 2. Cmentarz i figura między Brzozowem a Starąwsią. W: Stanisław Mrowiński: Cudowny obraz Matki Boskiej Starowiejskiej w ziemi sanockiej. Kraków: 1895, s. 161-162.
- ↑ Ignacy Raczyński h. Nałęcz. ipsb.nina.gov.pl. [dostęp 2024-06-07].
- ↑ Nota biograficzna Ignacego Raczyńskiego na stronie archidiecezji gnieźnieńskiej. prymaspolski.pl. [dostęp 2018-07-15].
- ↑ B. Kruszyk: Nota biograficzna Ignacego Raczyńskiego na stronie archidiecezji gnieźnieńskiej. prymaspolski.pl (arch.). [dostęp 2017-07-21].
- ↑ A. Kraushar, Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800–1832 : monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych. Ks. 4, Czasy polistopadowe : epilog : 1831–1836, 1906, s. 496.
- ↑ Handbuch über den Königlich Preußischen Hof und Staat. Berlin: 1800, s. 23.
- ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008, s. 281.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dylągowa H., Ignacy Raczyński, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XXIX, 1986, s. 637–639.
- Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1564–1995, Wydział Filozoficzny Towarzystwa Jezusowego, Kraków 1996.
- Remigius Ritzler, Hierarchia Catholica Medii et Recentioris Aevi. Volumen VI, 1730–1799, Padwa 1958, s. 347.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Krótki rys życia Ignacego Nałęcz z Małoszyna i Raczyna hrabi Raczyńskiego..., Lwów, 1844 [dostęp 2014-02-25]
- Nota biograficzna Ignacego Raczyńskiego na stronie archidiecezji gnieźnieńskiej [dostęp 2017-07-21]
- Ignacy Antoni Raczyński [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2012-01-22] (ang.).
- Ignacy Antoni Raczyński w bazie gcatholic.org (ang.) [dostęp 2016-11-02]
- Dzieła Ignacego Raczyńskiego w bibliotece Polona [dostęp 2021-09-17]