Daewoo Tico – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Daewoo Tico | |
Inne nazwy | Daewoo Fino |
---|---|
Producent | |
Okres produkcji | 1991–2001 (Korea) |
Miejsce produkcji | |
Następca | |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 5–drzwiowy hatchback |
Skrzynia biegów | 5–biegowa manualna |
Napęd | przedni |
Długość | 3340 mm[1] |
Szerokość | 1400 mm[1] |
Wysokość | 1395 mm[1] |
Rozstaw osi | 2335 mm[1] |
Masa własna | 640–690 kg[1] |
Zbiornik paliwa | 30 l |
Liczba miejsc | 5 |
Bagażnik | 120/450 l |
Ładowność | 375 kg |
Dane dodatkowe | |
Modele bliźniacze | |
Pokrewne | |
Konkurencja |
Daewoo Tico – samochód osobowy klasy najmniejszej produkowany pod południowokoreańską marką Daewoo w latach 1991–2001.
Historia i opis modelu
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/1991_Daewoo_Tico_2.jpg/220px-1991_Daewoo_Tico_2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/Two_Daewoo_Tico.jpg/220px-Two_Daewoo_Tico.jpg)
Produkcję Daewoo Tico w Korei Południowej rozpoczęto w 1991 jako licencyjna wersja japońskiego Suzuki Alto, oferowanego równolegle od 1988. Pojazd charakteryzował się 5-drzwiowym nadwoziem, wyróżniając się na tle trzydrzwiowych samochodów konkurencyjnych, takich jak np. Fiat Cinquecento. Tico charakteryzowało się również stosunkowo bogatym wyposażeniem standardowym – topowe wersje posiadały centralny zamek, elektrycznie sterowane szyby przednie i radioodtwarzacz. Do wad Tico zaliczano niski poziom bezpieczeństwa[2].
Nadwozie charakteryzowało się znaczną sztywnością. W celu podniesienia bezpieczeństwa w drzwiach przednich zastosowano wzmocnienia. Podczas przeprowadzanych testów wysoko oceniono niezawodność układu hamulcowego. Przednie koła wyposażono w hamulce tarczowe, a tylne w bębnowe. Promień zawracania wynosił 4,4 m[1].
Pojemność bagażnika wynosiła 120 l[3], lecz po złożeniu tylnego siedzenia można ją było zwiększyć do 450 l. Zaletą był szeroki tylny otwór, który ułatwiał załadunek. Ładowność Tico wynosiła 375 kg, masa całkowita 1015 kg[4].
Tico było sprzedawane w wielu państwach świata, w tym także w krajach Ameryki Łacińskiej, gdzie występowało pod nazwą Daewoo Fino.
Polska
[edytuj | edytuj kod]Rynkowy debiut Tico w Polsce miał miejsce w czerwcu 1993[5]. Do 1995 import i sprzedaż prowadziła firma Ticar z Warszawy, działającą w ramach holdingu Polmot[5]. Do Polski sprowadzano samochody w wersjach wyposażenia: PM, SR, SX, DX oraz DX Automatic[5]. W pierwszym roku sprzedaży klientów znalazło 1471 egzemplarzy, co zapewniło mu 0,6% udziału w rynku[5].
Prawdziwy „boom” na ten niewielki i dynamiczny samochód rozpoczął się jednak w 1996, kiedy to Daewoo-FSO zajęło się jego dystrybucją, a w późniejszym czasie montażem w systemie SKD po przejęciu fabryki FSO na warszawskim Żeraniu.
Wiosną 2001 oficjalnie zakończył się montaż Tico w Daewoo-FSO, gdzie powstało 126 369 egzemplarzy[6]. W latach 1993–2001 do klientów trafiły 151 303 Tico, dzięki czemu model ten był najlepiej sprzedającym się samochodem marki Daewoo w Polsce[7].
Lifting
[edytuj | edytuj kod]W 1998 wprowadzono na rynek model po liftingu (SX-DLX), który w wersji podstawowej posiadał lakierowane zderzaki oraz wlot powietrza, przyciemniane szyby, zegarek elektroniczny, tylny spojler, elektrycznie opuszczane szyby przednie, centralny zamek, dodatkową instalację car audio z dwoma głośnikami umieszczonymi w tylnej półce oraz szersze opony (155/70 R12).
Koniec produkcji i następca
[edytuj | edytuj kod]Produkcję Tico w Korei Południowej zakończono w marcu 2001[8]. W latach 1998–2001 samochód produkowano w Krajowej w Rumunii, a w latach 1996–2001 w Asace w Uzbekistanie. Jego następcą rynkowym został Daewoo Matiz, który odziedziczył po Tico silnik i wiele innych elementów konstrukcji[1].
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]- Podwozie[1]
- Hamulce przód/tył: tarczowe/bębnowe
- Ogumienie: 135/80 R12, 155/70 R12
- Wymiary[1]
- Rozstaw kół przód: 1220 mm
- Rozstaw kół tył: 1200 mm
- Dane użytkowe[1]
- Minimalny promień zawracania: 4,4 m
- Spalanie cykl mieszany – 6,2 l
Silniki
[edytuj | edytuj kod]Wersja | Silnik: | Układ zasilania: | Średnica × skok tłoka: | St. sprężania: | Moc maksymalna: | Maks. moment obrotowy | 0–100 km/h:(z Aut.) | V-max: (z Aut.) |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
0.8 SOHC[1] | R3 0,8 l (796 cm³), SOHC, F8C | gaźnik | 68,5 × 72,0 mm | 9,3 | 41 KM (30 kW) przy 5500 obr./min | 60 N·m przy 2500 obr./min | 17 (25[9]) s | 143 (135[9]) km/h |
Sprzedaż w Polsce
[edytuj | edytuj kod]Rok | Pozycja | Sprzedaż | Udział w rynku |
---|---|---|---|
1997[10] | 4 | 42 236 | 8,8% |
1998[10] | 1 | 48 566 | 9,4% |
1999[10] | 7 | 27 027 | 4,2% |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k FSO S.A: Daewoo Tico (kopia w serwisie archive.org). [dostęp 2013-06-29]. (pol.).
- ↑ Auto Świat 23/03: Maluch z piątką. [dostęp 2010-02-19]. (pol.).
- ↑ Lub 180 litrów.
- ↑ daewoo.resmoto.com: Daewoo Tico nie aż taki mały.. [dostęp 2010-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 stycznia 2010)]. (pol.).
- ↑ a b c d Patryk Rotuski: Daewoo a sprawa polska. Część 1: egzotyczna nowość. IBRM Samar, 24 września 2019. [dostęp 2019-09-24].
- ↑ Patryk Rotuski: Daewoo a sprawa polska. Część 4: wszystko się wali. IBRM Samar, 27 września 2019. [dostęp 2019-09-27].
- ↑ Patryk Rotuski: Daewoo a sprawa polska. Część 3: czas nagłego wzrostu. IBRM Samar, 26 września 2019. [dostęp 2019-09-26].
- ↑ Limb Jae-un: Mini car was cramped, ugly, feeble and revolutionary. Korea JoongAng Daily, 17 maja 2010. [dostęp 2023-07-08]. (ang.).
- ↑ a b Z automatyczną skrzynią biegów.
- ↑ a b c Polskie bestsellery od 1997 roku do dziś [online], Moto.pl [dostęp 2022-06-20] (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Daewoo Tico. „Katalog Auto Świat - Samochody używane 2007”, s. 18. Axel Springer Polska Sp. z o.o.. ISSN 1427-3535.
- Sprzedaż Daewoo Tico w Polsce: https://moto.pl/MotoPL/56,88389,13950249,polskie-bestsellery-od-1997-roku-do-dzis.html