Dan (postać biblijna) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Dan - jeden z cyklu 12 obrazów Jacoba de Gheyna II, malarza i rytownika holenderskiego | |
Występowanie | |
---|---|
Rodzina | |
Ojciec | |
Matka |
Dan (hebr. „sędzia”) – postać biblijna z Księgi Rodzaju[1].
Syn Jakuba i Bilhy – niewolnicy Racheli. Jest on ojcem jednego z najmniejszych[2] pokoleń Izraela – Danitów.
Plemię Dana jako jedyne nie jest wymienione w księdze Apokalipsy 7,5-8 (jest mowa o 144 000 opieczętowanych z wszystkich plemion Izraela). Wykluczono je prawdopodobnie dlatego, że popadło w bałwochwalstwo (por. Sdz 17) i dlatego nie mogło być już dłużej zaliczane do ludu Bożego. Zarówno w tradycji żydowskiej (Testament Daniela 5,6nn), jak i wczesnochrześcijańskiej (Ireneusz, Adversus haereses V,30,2), pojawiały się poglądy, że apokaliptyczny przeciwnik (w chrześcijaństwie antychryst) będzie pochodził z pokolenia Dana[3].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rdz 30,4-6
- ↑ Hugolin Langkammer, Słownik biblijny, Katowice 1984
- ↑ Eduard Lohse: Objawienie św. Jana. Komentarz. Tadeusz Wojak (tłum.). Warszawa: Zwiastun, 1985, s. 67. OCLC 189613944.