Bilha – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Występowanie | |
---|---|
Rodzina | |
Dzieci |
Bilha (hebr. בִּלְהָה) – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Niewolnica Racheli, która jest też w Biblii nazywana drugorzędną żoną Jakuba. Miała z Jakubem dwóch synów Dana i Neftalego. Z tą osobą związany jest pewien incydent: Kiedy Jakub rozbił namioty w okolicach Migdal-Eder, Bilha została uwiedziona przez swojego pasierba Rubena, jednego z synów Jakuba, co było dla Jakuba dużą zniewagą.
Patrz Rdz 29,29; 30,3-7
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- "Pismo Święte: Starego i Nowego Testamentu", Wydawnictwo Pallottinum, 1990
- Słownik Postaci Biblijnych. [dostęp 2015-12-26].