Dekoherencja kwantowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
Dekoherencja kwantowa – w mechanice kwantowej proces opisujący oddziaływanie obiektu kwantowego z otoczeniem. Jest to fundamentalny proces tłumaczący, w jaki sposób mechanika klasyczna może być rozumiana jako przybliżenie mechaniki kwantowej. Oddziaływanie z otoczeniem stanowi realizację kwantowego pomiaru, procesu, który prowadzi do redukcji funkcji falowej. Dekoherencja zakłada oddziaływanie obiektu z otoczeniem w sposób nieodwracalny w sensie termodynamicznym, co niszczy interferencję między danym obiektem i otoczeniem. Innymi słowy dekoherencja eliminuje ewentualne splątanie układu kwantowego z otoczeniem. Dekoherencja może być rozumiana jako utrata informacji o układzie wskutek jego oddziaływania z otoczeniem.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Guido Bacciagaluppi , The Role of Decoherence in Quantum Mechanics, [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy, CSLI, Stanford University, 16 kwietnia 2012, ISSN 1095-5054 [dostęp 2018-01-16] (ang.).
- Sabine Hossenfelder, Understanding Quantum Mechanics #5: Decoherence, YouTube, 15 sierpnia 2020 [dostęp 2021-03-14].