Domenico Lucciardi – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kardynał prezbiter | |
![]() | |
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 9 grudnia 1756 |
Data i miejsce śmierci | 13 marca 1864 |
Biskup Senigallii | |
Okres sprawowania | 1851–1864 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat | 30 lipca 1820 |
Sakra biskupia | 27 grudnia 1846 |
Kreacja kardynalska | 15 marca 1852 |
Kościół tytularny | San Clemente |
Data konsekracji | 27 grudnia 1846 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
Współkonsekratorzy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Domenico Lucciardi (ur. 9 grudnia 1756 w Sarzanie, zm. 13 marca 1864 w Senigallii) – włoski kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 9 grudnia 1756 roku w Sarzanie, jako syn Bartolomea Lucciardiego i Marianny Samanego[1]. 30 lipca 1820 roku przyjął święcenia kapłańskie[2]. Następnie został protonotariuszem apostolskim[1]. 21 grudnia 1846 roku został tytularnym arcybiskupem Damaszku, a sześć dni później przyjął sakrę[2]. W 1851 roku został łacińskim patriarchą Konstantynopola i arcybiskupem ad personam Senigallii[1]. 15 marca 1852 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Clemente[2]. Zmarł 13 marca 1864 roku w Senigallii[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Domenico Lucciardi. The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-07-10]. (ang.).
- ↑ a b c Domenico Lucciardi. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-07-10]. (ang.).