Działko Ho-3 – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo | |
---|---|
Rodzaj | działko lotnicze |
Historia | |
Produkcja | 1941–1945[1] |
Dane techniczne | |
Kaliber | 20 mm |
Nabój | |
Magazynek | bębnowy, 50[2] |
Wymiary | |
Długość | |
Długość lufy | 1200[2] |
Masa | |
karabinu właściwego | |
Inne | |
Prędkość pocz. pocisku | 820 m/s[1] |
Szybkostrzelność teoretyczna | 400 strz./min[2] |
Działko Ho-3 (ホ三|Ho san) – japońskie działko lotnicze kalibru 20 mm z okresu II wojny światowej. Powstało jako wersja rozwojowa automatycznego karabinu przeciwpancernego Typ 97.
Nazwa
[edytuj | edytuj kod]Broń automatyczna powyżej kalibru 11 mm używana w samolotach Cesarskiej Armii Japońskiej określana była mianem kikan hou (działko automatyczne)[3]. Do 1940 dalsze oznaczenie, np. „Typ 89” oznaczało według kalendarza japońskiego rok wprowadzenia do służby 2598 (1938 według kalendarza gregoriańskiego)[4]. Po 1940 wprowadzono nowy system oznaczeń w którym broń automatyczna powyżej kalibru 11 mm otrzymywała oznaczenie ho będące skrótem od kana hou oraz shikki – numer kolejny, typ[4].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Działko Ho-3 i Ho-1, których głównym projektantem był Masaya Kawamura. zostały zaprojektowane jako wersje rozwojowe automatycznego karabinu przeciwpancernego Typ 97[5]. Działko Ho-3 zostało zaprojektowane jako broń ruchoma i było zasilane piętnastonabojowym magazynkiem bębnowym, a Ho-1 było bronią nieruchomą z 50-nabojowym magazynkiem[5]. Obydwa działka używały dużego naboju 20x125 dającemu im znaczną siłę niszczącą ale miały raczej niską szybkostrzelność[5]. Z powodu niskiej szybkostrzelności działko raczej nie nadawało się jako skuteczna broń do walki z myśliwcami nieprzyjaciela ale duża siła niszcząca pocisków czyniło z niego skuteczną broń przeciwko bombowcom[1].
W działko był uzbrojony między innymi ciężki myśliwiec Kawasaki Ki-45[5] i być może Nakajima Ki-44[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. s. 122.
- ↑ a b c d e f A.G. Williams: Rapid Fire. s. 239.
- ↑ Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. s. 114.
- ↑ a b Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. s. 115.
- ↑ a b c d A.G. Williams: Rapid Fire. s. 174.
- ↑ A.G. Williams: Rapid Fire. s. 175.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Anthony G. Williams: Rapid Fire: The Development of Automatic Cannon and Heavy Machine Guns for Armies, Navies, and Air Forces. Airlife Publishing, Ltd, 2000. ISBN 978-1840371222.
- Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. Atglen, PA: Schiffer Publishing, 2004. ISBN 0-7643-2097-1.