Eberhard Manowarda – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 23 listopada 1847 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 1 maja 1915 |
Przebieg służby | |
Lata służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | 30 Pułk Piechoty |
Stanowiska | komendant krajowy żandarmerii |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Eberhard Manowarda-Jana[1] (ur. 23 listopada 1847 w Brodach, zm. 1 maja 1915 w Wiedniu) – tytularny generał major cesarskiej i królewskiej Armii.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 23 listopada 1847 w Brodach[2]. Po ukończeniu gimnazjum w 1866 wstąpił do Armii Cesarstwa Austriackiego[2]. W szeregach 30 pułku piechoty brał udział w wojnie prusko-austriackiej. W 1872 awansowany do stopnia porucznika cesarskiej i królewskiej armii[2]. Od 1874 służył w Krajowej Komendzie Żandarmerii Nr 5 dla Galicji we Lwowie[2]. W 1876–1877 był instruktorem oddziału przygotowawczego[3][4]. Był komendantem Oddziału Żandarmerii Nr 5 w Zaleszczykach[5], później Oddziału Żandarmerii Nr 13 w Wadowicach[6][7][2]. W maju 1888 awansowany na stopień rotmistrza II klasy[8][2]. Od 1886 do 1896 służył w Krajowej Komendzie Żandarmerii Nr 1 dla Dolnej Austrii w Wiedniu[2]. Następnie ponownie przeniesiony do Galicji[2]. W 1897 został zastępcą komendanta Krajowej Komendy Żandarmerii Nr 5 dla Galicji we Lwowie i pełniąc tę funkcję koniec października 1897 został awansowany do stopnia majora żandarmerii[9][2]. Od 1898 sprawował stanowisko komendanta krajowego żandarmerii nr 5 dla Galicji we Lwowie[2][10][11]. Na pułkownika został awansowany ze starszeństwem z 1 maja 1900 roku[12][13].
Z dniem 1 września 1909 roku, na własną prośbę, został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu tytularnego generała majora oraz został „uwolniony od taksy i otrzymał najwyższe uznanie”[14][15][16]. Zmarł 1 maja 1915 w Wiedniu[2].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry, 1895)[17]
- Kawaler Orderu Korony Żelaznej (Austro-Węgry, 1903)[18]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zapis według Szematyzmów, „Gazeta Lwowska” 189/1900.
- ↑ a b c d e f g h i j k Eberhard Manowarda von Jana. biographien.ac.at. [dostęp 2017-03-07]. (niem.).
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1876. Lwów: 1876, s. 252.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1877. Lwów: 1877, s. 231.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1880. Lwów: 1880, s. 216.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1885. Lwów: 1885, s. 200.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1886. Lwów: 1886, s. 200.
- ↑ Kronika miejscowa i zamiejscowa. Z armii. „Gazeta Narodowa”, s. 2, Nr 106 z 6 maja 1888.
- ↑ Awans w armii. „Gazeta Narodowa”, s. 2, Nr 301 z 30 października 1897.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1901. Lwów: 1901, s. 273.
- ↑ Kronika lwowska. Pożegnanie namiestnika. „Nowa Reforma”, s. 2, Nr 132 z 13 czerwca 1903.
- ↑ Schematismus 1907 ↓, s. 460.
- ↑ Gazeta Lwowska ↓, Nr 189 z 19 sierpnia 1900 roku, s. 2.
- ↑ Schmidt-Brentano 2007 ↓, s. 112 wg autora został przeniesiony w stan spoczynku z dniem 1 września 1907 roku.
- ↑ Wiadomości bieżące, Ze sfer wojskowych. „Słowo Polskie”, s. 6, Nr 418 z 9 września 1909.
- ↑ Według innego źródła został przeniesiony w stan spoczynku w 1907. Por. Eberhard Manowarda von Jana. biographien.ac.at. [dostęp 2017-03-07]. (niem.).
- ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1909. Wiedeń: 1918, s. 142.
- ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1909. Wiedeń: 1918, s. 92.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Schematismus der k.k. Landwehr und der k.k. Gendarmerie der im Reichsrat Vertretenen Königreiche une Länder für 1907. Wiedeń: styczeń 1907.
- Antonio Schmidt-Brentano: Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816–1918. Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2007.
- Uroczystość we Lwowie. „Gazeta Lwowska”.