Element – Wikipedia, wolna encyklopedia
Element[a] – wyraz oznaczający pierwotnie podstawę, zasadniczą część, składową, rudyment (stąd polski odpowiednik „pierwiastek”); przez to nabrał znaczenia cząstki, fragmentu, czy komponentu w ogóle, a w dalszej kolejności uzyskał znaczenie detalu, szczegółu; pod wpływem filozofii greckiej wyrazem tym opisuje się także jeden z czterech żywiołów: powietrze, ogień, woda, ziemia.
- Matematyka
- element algebraiczny
- element całkowity
- element idempotentny
- element macierzowy operatora
- elementy minimalny i maksymalny
- elementy najmniejszy i największy
- element neutralny (zerowy, jedynkowy/jednostkowy)
- element nierozkładalny
- element nilpotentny
- element objętości
- element odstający
- element odwracalny
- element odwrotny (przeciwny)
- element pierwszy
- element rozdzielczy
- elementy stowarzyszone
- element wyróżniony
- Elementy Euklidesa
- Fizyka i mechanika
- Elektronika i elektrotechnika
- element dyskretny
- element elektroniczny bierny
- element elektroniczny czynny
- element elektroniczny inercyjny
- element półprzewodnikowy
- półprzewodnikowy element mocy
- element grzejny
- element automatyki
- Językoznawstwo
- Kultura
- Element Eighty – amerykański zespół muzyczny
- Basic Element – szwedzki zespół muzyczny
- Piąty element – film
- Element zbrodni – film
- Pozostałe
- Element Hotels – amerykańska sieć hotelowa
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Od łac. elementum, tł. gr. στοιχεῖον stoicheion, „jeden z rzędu” od στοῖχος stoichos, στίχος stichos, „rząd, wiersz”, od στείχειν steichein, „maszerować”; od praindoeuropejskiego * steigh-, „wspinać się”