Eluent – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3b/Chromatography.png/220px-Chromatography.png)
Eluent – płyn wymywający substancje zaadsorbowane na fazie stałej podczas chromatografii. Proces wymywania nosi nazwę elucji, a faza wypływająca z fazy stałej to eluat[1].
Eluentami są zwykle związki chemiczne o niskiej masie cząsteczkowej, które nie reagują ze złożem i przechodzą przez to złoże przy jak najmniejszych oporach przepływu. Na wynik analiz chromatograficznych bardzo duży wpływ ma czystość eluentów. Niektóre z technik chromatograficznych (np. HPLC) wymagają też odgazowywania eluentów.
W chromatografii gazowej eluentem jest gaz nośny o jak najmniejszej masie cząsteczkowej – zwykle wodór lub hel.
W chromatografii cieczowej eluentem jest faza ciekła: rozpuszczalnik lub ich mieszanina. Do często stosowanych eluentów ciekłych zalicza się:
W TLC i chromatografii bibułowej eluent określa się mianem układu rozwijającego.