Eochaid mac Eirc – Wikipedia, wolna encyklopedia
mityczny król Irlandii | |
Okres | od 1224 p.n.e. |
---|---|
Poprzednik | |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Ojciec | Erc |
Żona |
Eochaid mac Eirc (irl. Eochaidh) – mityczny król Irlandii w latach 1224–1213 p.n.e. Syn Erca, syna Rinnala, króla Irlandii z ludu Fir Bolg. Został królem po pokonaniu i zabiciu kuzyna Foidbgena.
Był pierwszym królem irlandzkim, który założył system wymiaru sprawiedliwości. Za jego panowania nie spadł żaden deszcz; były tylko rosa i żniwa każdego roku. Eochaid miał żonę o imieniu Tailtiu. Na jej cześć nazwał stolicę kraju (współczesny Teltown w hrabstwie Meath). Organizował tam święto w sierpniu każdego roku. Panował przez dziesięć lat, aż jego lud Fir Bolgów został pokonany przez Tuatha Dé Danann, lud półboskich herosów, w pierwszej bitwie na Mag Tured (Moytura) w Iar Connacht. Podczas walki Eochaid był pokonany przez pragnienie, ale druidzi z Dananian ukryli wszystkie źródła wody za pomocą magii. Gdy Eochaid szukał wody, został znaleziony i zabity.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Grzybowski S., Historia Irlandii, Ossolineum, wyd. III, Wrocław 2003, s. 15, ISBN 83-04-04677-6.
- Truhart P., Regents of Nations. Systematic Chronology of States and Their Political Representatives in Past and Present. A Biographical Reference Book, Part 1: Antiquity Worldwide, München 2000, s. 372, ISBN 3-598-21543-6.