Gemajn (niem. gemein - zwyczajny, pospolity) – żołnierz, szeregowy w wojsku polskim autoramentu cudzoziemskiego w XVII i XVIII wieku. Uzbrojeni w pikę lub muszkiet rekrutowani byli przede wszystkim wśród chłopstwa i plebsu miejskiego. Miejscem werbunku była zazwyczaj Wielkopolska i Mazowsze[1]. Odpowiednik polskiego draba i węgierskiego hajduka[2].
- Andrzej Grabski, Stanisław Herbst i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864 T. 1. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
- Włodzimierz Kwaśniewicz: Od rycerza do wiarusa czyli słownik dawnych formacji, funkcji, instytucji i stopni wojskowych. Zielona Góra: Lubuska Oficyna Wydawnicza, 1993.
Obecne
Szeregowi | |
---|
Podoficerowie | podoficerowie młodsi | |
---|
podoficerowie | |
---|
podoficerowie starsi | |
---|
|
---|
Oficerowie | oficerowie młodsi | |
---|
oficerowie starsi | |
---|
generałowie (admirałowie) | |
---|
|
---|
Dawne
W artylerii I RP | |
---|
Szeregowi | |
---|
Podoficerowie | |
---|
Chorążowie | |
---|
Oficerowie | |
---|