Heliktyt – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/09/FishtailHelictites.jpg/240px-FishtailHelictites.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/52/2015_Jaskinia_Nied%C5%BAwiedzia_w_Kletnie%2C_szata_naciekowa_27.jpg/240px-2015_Jaskinia_Nied%C5%BAwiedzia_w_Kletnie%2C_szata_naciekowa_27.jpg)
Heliktyt (starogreckie helikos skręcający) – agrawitacyjna[1] forma nacieku jaskiniowego, zwykle przybiera kształt nieregularnych zgrupowań niewielkich kryształków kalcytu lub aragonitu, które narastając tworzą fantazyjne formy drzewiaste. Heliktyty powstają w wyniku wytrącania się węglanu wapnia z wody podsiąkającej z podłoża. Powstają zwykle na ścianach i stropach, a także na stalaktytach i polewach. W polskich jaskiniach występują sporadycznie m.in. w Tatrach Zachodnich w Bańdziochu Kominiarskim (Heliktytowa Galeria) i w Sudetach w Jaskini Niedźwiedziej (Heliktytowy Zaułek).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Powstająca wbrew siłom grawitacji.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Serwis Edukacyjny Państwowego Instytutu Geologicznego
- Słownik Grotołaza na stronach Krakowskiego Klubu Taternictwa Jaskiniowego. kktj.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
- Encyclopaedia Speleologica Practicorum Polonica (ESPol)