Ikarus 412T – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Budapesztański trolejbus typu 412T | |
Dane ogólne | |
Producent | |
---|---|
Lata produkcji | 1999–2002 |
Miejsce produkcji | |
Dane techniczne | |
Typy nadwozia | Niskopodłogowy trolejbus klasy MAXI |
Układ drzwi | 2–2–2 |
Liczba drzwi | 3 |
Silniki | Škoda 10ML3550K / 4 |
Długość | 11 800 mm |
Szerokość | 2500 mm |
Wysokość | 3400 mm |
Masa własna | 11 900 kg |
Wnętrze | |
Liczba miejsc ogółem | 63 |
Liczba miejsc siedzących | 28 |
![]() Jeden z dwóch trolejbusów 412.81GT | |
Dane ogólne | |
Producent | Ikarus / BKV |
---|---|
Lata produkcji | 2014 |
Miejsce produkcji | |
Dane techniczne | |
Typy nadwozia | Niskopodłogowy trolejbus klasy MAXI |
Układ drzwi | 2–2–2 |
Liczba drzwi | 3 |
Silniki | Ganz TK110K |
Moc silników | 196 kW |
Długość | 12 000 mm |
Szerokość | 2500 mm |
Wysokość | 3400 mm |
Masa własna | 13 200 kg |
Ikarus 412T – typ trolejbusu opartego na autobusie Ikarus 412. Nadwozie produkowano w zakładach Ikarus Karosszéria- és Járműgyár, a wyposażenie elektryczne wytwarzały firmy Ganz-Ansaldo , Kiepe i Obus[1]. Ogółem wyprodukowano 20 egzemplarzy trolejbusów typu 412T, które dostarczono do Tallinna (5 sztuk) oraz do Budapesztu (15 sztuk)[1]. W 2014 r. budapeszteński przewoźnik BKV Zrt. przebudował dwa autobusy Ikarus 412 na trolejbusy; tak przebudowane pojazdy oznaczono jako Ikarus-BKV 412.81GT[2].
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]Ikarus 412T to dwuosiowy trolejbus niskopodłogowy, wyposażony w troje drzwi umieszczonych po prawej stronie nadwozia.
Dostawy
[edytuj | edytuj kod]Państwo | Miasto | Typ | Lata dostaw | Liczba | Numery taborowe | |
---|---|---|---|---|---|---|
![]() | Tallinn | 412T | 1999 | 5 | 310–314 | [3] |
![]() | Budapeszt | 412T | 1999–2002 | 15 | 700–714 | [4] |
412.81GT | 2014 | 2 | 720–721[a] | [5] | ||
Łączna liczba: | 22 |
Eksploatacja
[edytuj | edytuj kod]Tallinn
[edytuj | edytuj kod]Eksploatację pięciu zakupionych przez Tallinn trolejbusów typu 412T rozpoczęto w 1999 r. Pojazdy otrzymały numery taborowe z zakresu 310-314 i polakierowane zostały w niebiesko-białe barwy miejscowego przewoźnika. Trolejbusy eksploatowano liniowo do 2012 r. W 2015 r. zezłomowano egzemplarze nr 311-314[6].
Budapeszt
[edytuj | edytuj kod]Na przełomie XX i XXI w., wobec pogarszającego się stanu technicznego budapeszteńskiego taboru trolejbusowego, podjęta została decyzja o zakupie nowych pojazdów. W związku z typ przedsiębiorstwo BKV rozpisało przetarg na 15 nowych trolejbusów, który rozstrzygnięto na korzyść konsorcjum IkarusBus-Obus-Kiepe. Dostawy trolejbusów typu 412T trwały od maja do lipca 2002 r. Jeden z zakupionych przez Budapeszt trolejbusów przeszedł wiosną 2003 r. jazdy próbne w Debreczynie[1].
W 2013 r. firma BKV Zrt ogłosiła chęć zbudowania dwóch trolejbusów Ikarus 412GT. Trolejbusy te powstały w wyniku zamontowania wyposażenia elektrycznego z trolejbusów Ikarus 280T w wycofanych z eksploatacji autobusach Ikarus 412[7]. Tak przebudowane pojazdy rozpoczęły kursowanie w 2016 r.[2][8]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Przebudowane z autobusów Ikarus 412.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Németh Zoltán Ádám: Alacsonypadlós Ikarus trolibuszok. villamosok.hu. [dostęp 2019-01-17]. (węg.).
- ↑ a b Hajtó Bálint: Ikarus 412T és 412GT járműállomány. hbweb.hu. [dostęp 2019-01-17]. (węg.).
- ↑ Tallinn, Ikarus 412.82. transphoto.ru. [dostęp 2019-01-17]. (pol.).
- ↑ Budapest, Ikarus 412.81. transphoto.ru. [dostęp 2019-01-17]. (pol.).
- ↑ Budapest, Ikarus 412.81GT. transphoto.ru. [dostęp 2019-01-17]. (pol.).
- ↑ (Ikarus) Ikarus 412.81. phototrans.eu. [dostęp 2019-01-17]. (pol.).
- ↑ Péter Istvánfi: Szalmából egeret: buszból épít trolit a BKV. iho.hu. [dostęp 2019-01-17]. (węg.).
- ↑ Íme egy troli és egy busz szerelemgyereke!. iho.hu. [dostęp 2019-01-17]. (węg.).