Język judeo-gruziński – Wikipedia, wolna encyklopedia
Obszar | |||
---|---|---|---|
Liczba mówiących | 85 tys. | ||
Pismo/alfabet | |||
Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
Status oficjalny | |||
Ethnologue | 6a żywy↗ | ||
Kody języka | |||
ISO 639-2 | cau | ||
ISO 639-3 | jge | ||
IETF | jge | ||
Glottolog | jude1258 | ||
Ethnologue | jge | ||
W Wikipedii | |||
| |||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język judeo-gruziński, zwany również żydowsko-gruzińskim, kiwruli lub gruzinit (hebr. גרוזינית) – tradycyjna mowa Żydów zamieszkałych lub pochodzących z Gruzji.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Judeo-gruziński jest jedynym kartwelskim językiem żydowskim. Posługuje się nim 85 tys. osób, w tym 20 tys. osób w Gruzji, 60 tys. w Izraelu oraz 4 tys. w USA, Belgii, Rosji oraz Kanadzie. Zapisywany jest alfabetem hebrajskim, niekiedy również alfabetem łacińskim.