Język komoryjski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Język komoryjski – język z rodziny bantu, używany na Komorach, na Majotcie i Reunionie, częściowo także na Madagaskarze. W 2004 roku liczba mówiących wynosiła ponad 350 tysięcy. Na każdej z wysp używa się innego dialektu, między innymi: ngazija, mwali, hzwani, maore.
Był dawniej uważany za dialekt języka suahili.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Piłaszewicz, Eugeniusz Rzewuski, Wstęp do afrykanistyki, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2004, s. 176, ISBN 83-235-0061-4, OCLC 749258177 .