Język kongo – Wikipedia, wolna encyklopedia
Obszar | |||||
---|---|---|---|---|---|
Liczba mówiących | 5 mln (3 mln w DRK, 1 mln w Angoli, 1 mln w Kongo) | ||||
Pismo/alfabet | |||||
Klasyfikacja genetyczna | |||||
Kody języka | |||||
ISO 639-1 | kg | ||||
ISO 639-2 | kon | ||||
ISO 639-3 | kon | ||||
IETF | kg | ||||
Glottolog | core1256 | ||||
Ethnologue | kon | ||||
GOST 7.75–97 | кон 326 | ||||
WALS | kon | ||||
SIL | kng | ||||
Występowanie | |||||
![]() Zasięg geograficzny języka kongo | |||||
W Wikipedii | |||||
| |||||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język kongo, inaczej: kikongo – język z rodziny bantu, używany w Kongu, Demokratycznej Republice Konga i Angoli.
Jest obok suahili, lingala i cziluba jednym z języków wehikularnych promowanych przez rząd Demokratycznej Republiki Konga. Jedynym urzędowym językiem tego kraju, podobnie jak i Konga, jest język francuski.
Fonologia
[edytuj | edytuj kod]Dwuwargowe | Dziąsłowe | Tylnojęzykowe | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
Nosowe | m /m/ | n /n/ | ng /ŋ/ | |||
Zwarte | mp /ᵐp/ | mb /ᵐb/ | nt /ⁿt/ | nd /ⁿd/ | nk /ᵑk/ | |
p /p/ | b /b/ | t /t/ | d /d/ | k /k/ | ||
Szczelinowe | mf /ᶬf/ | mv /ᶬv/ | ns /ⁿs/ | nz /ⁿz/ | ||
f /f/ | v /v/ | s /s/ | z /z/ | |||
Aproksymanty | w /w/ | l /l/ | y /j/ |
Przymknięte | Tylne | |
---|---|---|
Przednie | i /i/ | u /u/ |
Centralne | e /e/ | o /o/ |
Otwarte | a /a/ |
Angielskie słowa pochodzące z języka kongo
[edytuj | edytuj kod]- Słowo „zombie” pochodzi od słowa z języka kongo zumbi, co oznacza „fetysz”.
- Słowo funk, lub funky, w amerykańskiej muzyce popularnej wywodzi się ze słowa kongo Lu-fuki[1].
- Nazwa kubańskiego tańca mambo pochodzi od słowa oznaczającego „rozmowę z bogami”