Języki benue-kongijskie – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e2/Nigeria_Benin_Cameroon_languages.png/220px-Nigeria_Benin_Cameroon_languages.png)
Języki benue-kongijskie albo benue-kongo – podgrupa języków nigero-kongijskich, według klasyfikacji Josepha Greenberga stanowiąca w niej osobną rodzinę, niektórzy językoznawcy włączają jednak języki benue-kongijskie do wolta-kongijskich w obrębie podgrupy atlantycko-kongijskiej.
Grupa benue-kongo obejmuje w klasyfikacji Greenberga 557 języków używanych w niemal na całym obszarze Afryki subsaharyjskiej z wyjątkiem obszarów Afryki Zachodniej, Rogu Afryki i Namibii. Językami benue-kongo mówi więc znaczna część Afryki od Nigerii aż do RPA.
Według podziału Greenberga języki benue-kongijskie dzielą się na:
- języki plateau
- języki dżukunoidalne
- języki Cross-River
- języki bantuidalne (do tej grupy należą języki bantu)
Ważniejsze podgrupy i języki benue-kongijskie według J. Greenberga
[edytuj | edytuj kod]języki benue-kongijskie
- języki bantu – grupa bardzo rozbudowana – zob. własny artykuł języki bantu
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Piłaszewicz, Eugeniusz Rzewuski, Wstęp do afrykanistyki, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2004, s. 40, ISBN 83-235-0061-4, OCLC 749258177 .