Jan Falkowski z Falkowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
| ||
Miejsce urodzenia | ||
---|---|---|
Data śmierci | po 22 listopada 1421 a przed 22 października 1422 | |
Rektor Akademii Krakowskiej | ||
Okres sprawowania | 1418 | |
Wyznanie | ||
Kościół |
Jan Falkowski z Falkowa herbu Doliwa (zm. po 22 listopada 1421 a przed 22 października 1422) – kanonik krakowski, rektor Akademii Krakowskiej w 1418 roku
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z rodziny szlacheckiej z Fałkowa. Studiował w Pradze, gdzie w 1397 uzyskał tytuł magistra sztuk wyzwolonych. W latach 1399–1401 studiował prawo i wykładał filozofię na Wydziale Sztuk Wyzwolonych Uniwersytetu Praskiego. W 1401 przyjechał do Polski i rozpoczął wykłady na odnowionej Akademii Krakowskiej. W 1403 był dziekanem Wydziału Sztuk Wyzwolonych. W 1407 uzyskał stopień bakałarza prawa pełniąc urząd rektora w 1418 legitymował się stopniem licencjata prawa. W tym samym roku uzyskał tytuł doktora, a jego promotorem był Stanisław ze Skarbimierza. W 1404 został kanonikiem katedralnym krakowskim, W latach 1407–1408 był oficjałem krakowskim, w 1418 pełnił też funkcję prokuratora dóbr kapituły krakowskiej. Zmarł przed 20 października 1422 ponieważ w tym dniu obsadzono altarię ołtarza Wszystkich Świętych w Katedrze wawelskiej wakującą po jego śmierci.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Henryk Barycz "Falkowski Jan (zm. po 1421)" [w:] Polski Słownik Biograficzny tom VI wyd. 1948 s. 360